Scienta Nova

1203 De kwakkelende promotie van de Noordzee vis

Gepubliceerd op 23 januari 2012 door IJsbrand Velzeboer

Tijdens een gastles op de Visserijschool op 17 november 2011 is er niet alleen gepraat over de goedkope importvis uit verre landen maar ook over de prachtige kwaliteit van onze eigen Noordzeevis.
De leerlingen opperden om belastingen te gaan heffen op de import maar dat is iets wat in modern Europa ondenkbaar is, tenzij er een veterinaire dreiging is etc. Hen heb ik erop gewezen dat zij in letterlijke zin zelf rondzwemmen in zo’n beetje de mooiste vissoort. De Noordzeevis!

Waar blijft het Productschap Vis?
Er moet een professionele promotiecampagne opgestart worden die het eigen Productschap Vis (PVis) naar horen zeggen maar niet van de grond krijgt. Het PVis had zich daarvoor echt eens moeten inspannen in plaats van onzinnige fotoshoot reisjes naar Vietnam goed te keuren waarvan de verslaggeving in naam van het PVis gedaan wordt.
Beschamend was om te lezen hoe het PVis tijdens het copieuze Nieuwjaarsreceptie in het kasteel in Wassenaar de staatsecretaris afschermde voor iedere discussie en kritische vragen door hem slechts een haastig optreden te laten verzorgen van slechts 15 minuten. Er waren ongetwijfeld aanwezigen in de zaal die hem aan de tand wilden voelen over de schandalige uitkomst van het afgelopen ‘visserijverraad’ in Brussel. Zie mijn commentaar hierop in column 1146: http://www.scientanova.com/2011/12/18/1146-de-nederlandse-visserij-draagt-groene-handboeien/

Deze schol staat letterlijk stijf van de versheid. Deze vis heeft een zeer kenmerkende smaak die het brede publiek nauwelijks kent.

PVis gaat een projectteam inzetten hoe de vis gepromoot kan worden!
Dit klinkt hoopgevend. Minder rooskleurig is de leiding van het projectteam. Agnes Leeuwis. Was zij niet diegene die blij jubelend uit Vietnam terugkeerde?
Naar mijn bescheiden mening bakt het PVis er weinig van om de eigen Noordzeevisserij te promoten. Dit gestuntel rechtvaardigt naar mijn idee wel haast de onmiddellijke opheffing van het Productschap. Dit levert per direct een aardige besparing op voor de visserij en het Ministerie.

Wat moet er wel gebeuren?
Kritiek leveren is makkelijk. Graag draag ik mijn steentje bij om de echte promotie nieuw leven in te blazen.
Laat de visserijsector zelf een klein clubje bijeenroepen om de promotiecampagne centraal geleid nieuw leven in te blazen. Zo moeilijk is het niet. Er loopt deskundigheid genoeg rond in de sector en die kan gemakkelijk aangevuld worden met wat extern ingehuurde PR vaardigheid en een slimme campagne is snel geboren.

Er zijn vele mogelijkheden die ik als aspirant visdeskundige zou willen aandragen:

1. Plak de Nederlandse vlag op de vis!
Platvis is bij uitstek een puur Hollands product. De Nederlandse voedingsmiddelenindustrie, die ook veel last heeft van de importen uit de goedkope landen benadrukken steeds meer dat hun product uit Nederland komt. De consument koopt liever een bolletje Nederlandse knoflook dan de goedkope meuk uit China. De Nederlandse vlag wappert op veel zuivelproducten momenteel. Dit haakt heel mooi in op de berichten over de Chinese knoeierijen met melkpoeder. (Het melamine schandaal, zie column 833; http://www.scientanova.com/2008/10/08/833-melamine-als-kunst-eiwit/) De Nederlandse zuivelindustrie exporteert momenteel zeer veel poeder naar China. Iets wat een paar jaar geleden nauwelijks denkbaar was. Zelfs op de gerookte Vietnamese pangasius wordt de nationale driekleur geplakt in een poging de consument om de tuin te leiden.
Een pakje vis met daarop afgebeeld een Nederlandse kotter voorzien van een meters grote Rood-wit –blauwe vlag in de mast doet het vast goed. Vissers vlaggen nooit. De ruige werkomstandigheden op een viskotter maken het voeren van een vlag een kansloze operatie. Die gaat hooguit een week mee.

Zelfs op een pak melk prijkt de nationale driekleur. Dit kan toch ook op de Noordzeevis 'geplakt' worden?

2. Benadruk het vakmanschap van de visser!
De Nederlandse visser heeft bij de Nederlandse consument nog steeds geen goed imago. Teveel worden ze als ongeschoren en ongeletterde zeebonken neergezet die maar weinig geven om het milieu en voedselveiligheid. De media pakken ieder negatief bericht over Urk breed en stigmatiserend op. Deze klinkklare nonsens moet direct de nek omgedraaid worden. Een Nederlandse visser heb ik leren kennen als een gladgeschoren, goed opgeleide vakman met veel verstand van milieuzaken en dito wetgeving. In het weekend lopen de vissers er zelfs goed en smaakvol gekleed bij. De leerlingen van de Visserijschool weten als geen ander dat zij hun diploma niet bij een pakje boter cadeau krijgen. Een zeewaardige schipper heeft een stapeltje certificaten nodig voordat hij erover kan denken om plaats te nemen in de stuurhut. Veel vissers zijn grote dierenvrienden. Vissers zoeken veel steun in het Geloof en daar is men zeer principieel in. Een van de opvallende zaken hierin is dat op Urk bijvoorbeeld de naastenliefde veel sterker ontwikkeld is dan bij de gemiddelde Nederlander.

3. Noordzeevis heeft geen medicijnen en bestrijdingsmiddelen nodig!
Dit is wellicht het sterkste punt naar mijn mening. Kweekvis in het algemeen moet doodeenvoudig ‘bewaakt’ worden omdat de economische risico’s doodeenvoudig te groot zijn en er sprake is van monocultures. Er zitten veel soortgenoten op een te kleine oppervlakte, zodat het risico van een uitbraak van besmettelijke ziekte erg hoog is. Als er een visvijver ‘verknald’ wordt gaat de kweker failliet. Zo simpel ligt dat. De viskwekerijen in Nederland en andere delen van West Europa dienen zich te houden aan de EU regelgeving. Naleven van de wet wordt ook gehandhaafd door het visteam van de NVWA (De Nederlandse Voedsel en Waren Autoriteit per 1 januari 2012). Hierdoor ligt de kostprijs van deze vis op een verantwoord peil die niet te vergelijken is met de Aziatische prijzen. In Zuid Oost Azië is de aquacultuur een creatieve wanorde op z’n zachtst gezegd. Ze zeggen dat ze zo schoon werken dat men mij destijds in Vietnam verboden heeft om watermonsters van de kweekvijvers te nemen. “Wij hebben niets te verbergen hoor”, kreeg mijn uit Nederland meegenomen Vietnamese gids tot haar stomme verbazing te horen.

Om een overvolle tropische visvijver gezond te houden is een heuse medicijnkast voor nodig. Niet verwonderlijk dat het mij verboden werd om hier monsters uit te nemen. "U krijgt hier vieze voeten van meneer", luidde het ontwijkende antwoord.

4. De smaak variëteiten van de vis
Leer de Nederlandse consument de smaakverschillen van de diverse platvissoorten kennen. Het scholletje bijvoorbeeld is al voor de meeste jonge consumenten een volkomen onbekend object. Een tong wordt wel eens op een feestdag geconsumeerd en dan houdt het snel op met de platvisconsumptie. Laat de consument maar proeven hoe lekker een griet, tongschar, bot, schar en tarbot smaakt en laat maar zien hoe die ‘dingen’ eruit zien.

5. Stop met het industrieel geklooi met de Noordzeevis
Als de visverwerkende sector in Nederland unaniem zou besluiten om verse vis en filets niet meer te tumbelen of te injecteren en dat luidkeels op het etiket zetten, dan creëert men een ijzersterk promotiepunt. Het is zelfs toegestaan om de claim op het etiket te zetten:
‘Puur natuur, geen additieven toegevoegd. Niet getumbeld of geïnjecteerd’
In één klap wordt vrijwel alle importvis in het verdachtenbankje gezet en de consument gaat zich eindelijk afvragen wat tumbelen en injecteren voor enge dingen zijn. Roep dan iets over E nummers en de publieke opinie doet dan de rest. Het is nog altijd beter om de eigen topkwaliteit en zuiverheid van de Noordzeevis te benadrukken dan af te geven op de importvis. In Azië kan men nooit roepen dat de vis 100% natuurlijk is. Daar heb ik wel eens een plaatje van gezien.

6. Neem het Franse consumptie- en promotiemodel over
Stuur een delegatie naar Frankrijk en eventueel Spanje en kijk af hoe het komt dat daar de visconsumptie per persoon zo fantastisch hoog is. Struin de supermarkten af, praat met de inkopers, de consumentenorganisaties en de delegatie komt boordevol munitie terug. Kopiëren mag gerust. Het Nederlandse poldermodel wordt toch ook door de hele wereld gekopieerd? Met mijn Frans gaat het tegenwoordig een stuk beter…

1 reactie »
Gepubliceerd in: Kort actueel voedsel, Onze gezondheid

1202 Yakult, het darmfeest uit een potje

Gepubliceerd op 15 januari 2012 door IJsbrand Velzeboer

‘Goed bezig!’ lijken mijn darmen te zeggen, iedere keer als ik een wind moet laten. Gewoon een gezonde vorm van verbale flatulentie, lijkt wel. Ik gebruik Yakult regelmatig. Hoe kan dit? Dat zal ik u technologisch uit elkaar leggen…

Wat is Yakult eigenlijk? Is het echt wel zo gezond en ‘high tech’ als beweerd wordt?
Het drankje is zeker niet ongezond maar er kunnen wel een paar technologische kanttekeningen bij geplaatst worden om dit marketing gevoelige product met beide benen op de grond te zetten. In de reclames wordt de consument een scenario voorgeschoteld dat de darmen een ongewisse toekomst tegemoet zien als dit product niet zeer regelmatig ingenomen wordt.

Yakult: het recept voor zacht reutelende darmen?
Liever niet natuurlijk, want dat betekent dat er geluid uit je darmen komt. Altijd lastig als je in een bespreking bent en er is het gesmoorde geluid te horen van een protesterende fietsbinnenband die onder luid misbaar heel langzaam leegloopt.

Het product is lang houdbaar. Na vier jaren op kamertemperatuur bewaard te hebben zakt het melkeiwit samen met de bacteriemassa uit naar de bodem. Dit product is microbiologisch stabiel en is alleen maar fysisch 'bedorven'.

Yakult is een probiotisch drankje dat een reincultuur bevat van een melkzuur bacterie die het spijsverteringskanaal kan overleven. Hiermee wordt bewezen dat deze bacterie, de Lactobacillus casei Shirota functioneel blijft tot aan het bittere eind. Melkzuur bacteriën schaden het lichaam niet snel, dus het is altijd goed om een paar bij de hand te hebben. Soms vertoef ik in zuivelkringen met een hoog wetenschappelijk gehalte. Daar is steevast te horen dat het innemen van levend melkzuur altijd goed voor je is. Karnemelk, yoghurt, kaas, zuurkool, kuilgras(!) zijn dus zaken die van nature goed voor je zijn vanwege de aanwezigheid van melkzuur bacteriën. Het zijn andere soorten dan die in Yakult voorkomen maar wel afkomstig van dezelfde familie, de Lactobacillae.

Dit viel er in 2008 op het etiket te lezen.
Ingrediënten:
· Water
· Magere melk
· Glucose-fructosestroop
· Suiker
· Aroma
De actieve Lactobacillus casei Shirota
Yakult is glutenvrij
Gekoeld bewaard, bevat Yakult 10¹⁰ (10 miljard) Lactobacillus casei Shirota per 100ml.

Voedingswaarde per 100ml
· Energie 74,4 kcal
· Eiwit 1,4g
· Koolhydraten 17,2g waarvan suikers 17,2g
· Vet <0,1g
· Voedingsvezel 0g
· Natrium 0,02g
Verbazingwekkend dat er zo weinig eiwit in zit, terwijl magere melk van nature snel 3,5% bevat. Er zit wel erg veel water in dit drankje dus. Op het oog wordt zo 40% water toegevoegd.
Het suikergehalte was in 2008 schandalig hoog: !7,2% We zien wel dat Yakult haar leven aan het beteren is. Het suikergehalte bedraagt nu 14,8% Dit zit nog royaal boven de waarde van een glas Cola!
De neerwaartse prijsspiraal van Yakult.
2002: 7 x 65ml voor slechts € 3,25. Per liter: € 7,14
2008: 7 x 65ml voor slechts € 2,54. Per liter: € 5,58
2012: 7 x 65ml voor slechts € 2,46. Per liter: € 5,41
Dit valt er in 2012 op het etiket te lezen:
Voedingswaarde per 65ml (per 100ml)
· Energie 42,9 kcal (66,0)
· Eiwit 0,9g (1,4)
· Koolhydraten 9,6g waarvan suikers 9,6g (14,8)
· Vet <0,1g
· Voedingsvezel 0g
· Natrium 0,01g
Hier heeft men de rekentruc toegepast om de portiegrootte van 65ml in de berekening mee te nemen in plaats van de eerder genoemde 100ml. Hierdoor lijkt het product 35% minder zoet bijvoorbeeld.

Een halve eetlepel suiker als ontbijt naar binnenwerken zonder al teveel ballast stoffen vindt mijn huisarts geen goed idee. Een glas frisse karnemelk is een prima alternatief.

Technologische kanttekeningen bij Yakult
De kleur
Het drankje is gelig van kleur terwijl er geen kleurstof aan is toegevoegd. Dit lijkt afkomstig van het traditionele lange pasteurisatieproces dat bij Yakult plaatsvindt. Hierdoor treedt er een bruinkleuring als gevolg van een Maillard reactie op. Deze ontstaat wanneer reducerende suikers verhit worden en onder invloed van de zuren (eiwitten) allerlei chemische reacties aangaan. De typische kooksmaak die hieruit ontstaat wordt veroorzaakt door de niet ongevaarlijke ‘Mercaptanen’. In de literatuur is veel over deze reacties te lezen.
Iedere zuiveltechnoloog weet dat deze reactie zoveel mogelijk vermeden moet worden omdat het een gassige geur oplevert als gevolg van de Mercaptanen die gevormd worden. (Mercaptanen worden ook als geurstof aan het normaal gesproken geurloze aardgas toegevoegd uit veiligheidsoverwegingen.) Deze gassige smaak kan men in ouderwetse gesteriliseerde flessen- en koffiemelk herkennen. Yakult ontleent zijn gelige kleur zelfs aan de ‘Maillard reactie’. Hm, het is zo’n goed begin van je dag zegt men.
Gewoon op moderne wijze kort pasteuriseren is voldoende, lijkt de oplossing maar dan is het product gewoon wit. Zo wordt het proces nóg goedkoper. Het kan best. Bovendien is wit nog altijd de kleur van de onschuld.
Het idiote suikergehalte
Om de ongetwijfeld zeer zure smaak weg te werken moet dit gecompenseerd worden met zoetigheid. Bijna 15% is een ramp voor ons menselijk lichaam, vooral als wij een Yakult als snel ontbijt shotje innemen. ’s-Ochtends is ons bloedsuikerniveau op een normaal niveau en een plotselinge inname van snelle suikers en vooral glucose (die een hoge glycemische index heeft) zorgt voor een snel oplopende bloedsuikerwaarde. Het lichaam moet zeer snel hierop reageren door insuline aan te maken omdat anders sprake zal zijn van hyperglycemie. In de meeste gevallen gaat het goed en kan een gezond lichaam deze glucosestoot makkelijk aan. Maar als door omstandigheden, zoals bij obesitas het geval is, het regelsysteem een beetje gammel is, dan rest alleen de diagnose diabetes te stellen. Met andere woorden: consumenten die aanleg hebben voor suikerziekte moeten dit product nooit alleen en enkel als ontbijt nemen. Zo komt de jeugd aan diabetes door Cola te drinken als ontbijt. (De diagnose ‘diabetes’ bij tieners is allang geen bijzonderheid meer)
De stabiliteit
Het lijkt wel of er melkpoeder is toegevoegd maar het zullen wel neergeslagen gesuspendeerde caseïne eiwitten zijn vanwege de lage pH van het product. Na verloop van tijd vormt zich een neerslag in het potje om uiteindelijk een 5mm hoog bezinksel te vormen. Het lijkt meer voor de hand liggend dat dit dood celmateriaal moet zijn omdat het gehalte aan Lactobacillus casei Shirota dusdanig hoog is dat welhaast gesproken kan worden van pure
bacteriemassa. Kiemgetallen van boven de 10⁹ komen hier dicht in de buurt. (1 miljard/ml)
Het aroma
Het lijkt een fruitig aroma. U mag zeggen waar dit naar smaakt. Naar mijn mening hoeven gezondheidsproducten niet gearomatiseerd te worden. Dat hoeft bij karnemelk en yoghurt ook niet, terwijl die naar mijn mening bijna net zo gezond zijn. Voeg een natuurlijk zuivelferment toe. Scheelt weer in de kosten.

De prijs
Ondanks de prijsverlaging van 24% over de afgelopen 10 jaar blijft het hoog voor een potje gezoet en dun yoghurtconcentraat. Voor dat geld (€ 5,41) koopt de consument een fles wijn van goede kwaliteit.

De Melkzuurbacteriën
Het feit dat de Lactobacillus casei Shirota een zuur- en darmkanaal resistente bacteriestam is wordt niet in twijfel getrokken. Echter, er blijven voldoende melkzuur stammen in ons normale voedselpakket over die het darmkanaal niet helemaal zullen overleven maar in het traject ervoor net zoveel heilzame werking zullen hebben naar mijn idee. Er wordt teveel de indruk gewekt dat de Lactobacillus casei Shirota een ‘Rambo bacterie’ is die alle rampen kan overleven en de formule vormt voor een 100 jarig leven..
Verder wordt de heilzame werking van Yakult teveel gespiegeld met het dieet van een zwerver lijkt wel. Als iemand structureel zeer ongezond eet, dan heeft dat persoon veel baat bij Yakult. Ook bij een glas karnemelk of yoghurt per dag naar mijn idee.
De houdbaarheid
Na 4 jaar bewaren is het product nog steeds goed. Het bevat nu 45ml ipv 65ml. Er is kennelijk 30% verdampt door het kunststof flesje. Zo denderend is de kwaliteit van de verpakking ook weer niet. Onze bewaarproef wordt nog voortgezet.
Yakult heeft didactische voordelen!
Tijdens onze opleiding voedingsmiddelentechnologie maken wij dankbaar gebruik van de eigenschappen van Yakult. Wij maken een heel mooi microscopisch preparaat zonder dat er eerst een ophopingskweek uitgevoerd hoeft te worden. Scheelt weer twee dagen voorbereidingstijd. Direct één druppel Yakult op het objectglaasje, drogen en dan een Gram kleuring op loslaten. Ideaal! Je ziet een echte reincultuur anaërobe Gram positieve staven.

Daarom ben een trouwe afnemer van Yakult.

Geen reacties »
Gepubliceerd in: Kort actueel voedsel, Onze gezondheid, voedingsmiddelentechnologie

1201 De bruinebonen soep les van Honig

Gepubliceerd op 9 januari 2012 door IJsbrand Velzeboer

Een van de weinige fabrikanten van bruine bonensoep is Honig. U weet wel, het merk dat in de TV reclame royaal rijst met saus in een twee liter pannetje klaarmaakt voor een heel peloton militairen. Een vergelijkbare stunt is ruim 2000 jaar geleden ook al eens vertoond.

Bruine bonensoep is mijn favoriete soep. Het doet mij aan mijn studententijd denken omdat het voor mij een zeer budgetvriendelijk voedingsmiddel vormde zodat ik mijn geld aan heel andere zaken kon besteden.

Tegenwoordig kijk ik met een hele andere bril naar dezelfde bruine bonensoep. Het is een smakelijk product, zit vol met voedingsvezels, essentiële aminozuren en is makkelijk klaar te maken. Ik ben blij dat mijn voorraadkast op het kantoor royaal aangevuld is.

De soep ziet er lekker uit. Een student voedingsmiddelentechnologie zal nog meer smullen van de inhoud van het etiket.

Wat ik op de verpakking kan lezen kan gemakkelijk een college van 4 uur voor jonge voedingsmiddelentechnologen vullen. Het lijkt erop dat de laatste technologen bij Honig wegbezuinigd zijn. De teksten zijn meteen gescand en worden verwerkt in onze splinternieuwe leergang ‘Praktijktoepassingen Voedingsmiddelentechnologie’ die dit jaar bij ons van start gaat. Zie de link: http://www.scientanova.com/2011/11/20/1142-wij-starten-met-een-splinternieuwe-opleiding-voedingsmiddelentechnologie/

Dit is wat ik op de verpakking kon lezen:
Honig. Vertrouwd. Bruine bonen soep. Soep in droge vorm.
Ingrediënten na bereiding:
1. Bouillon (soja)
2. Groenten (tomaat,
3. knolselderij,
4. ui,
5. prei,
6. wortel)
7. Bruine bonen 9,6%
8. Tarwebloem
9. Aardappel
10. Zetmeel
11. Zout
12. Geharde plantaardige olie
13. Kruiden (bladselderij,
14. peterselie,
15. bonenkruid,
16. knoflook)
17. Magere melk
18. Aroma’s (bevatten gerst)
19. Smaakversterkers (E621,
20. E635)
21. Plantaardig vet
22. Specerijen (paprikapoeder,
23. peper,
24. piment,
25. laurier,
26. kruidnagel,
27. cayennepeper)
28. Kleurstof (E150) (Caramel)
29. Voedingszuur (citroenzuur)

Wat valt er op te merken over het etiket?
Behoorlijk wat:

De onzinnige groenteclaim
‘Groentetip! Voeg bij stap 2 100g bruine bonen toe.’ Volgens het etiket zit er al 144 gram bruine bonen in de soep. Dan weer 100 gram extra toevoegen? Net zo onzinnig is het wanneer ik als tip krijg dat ik verse asperges moet toevoegen aan een blikje aspergesoep. Maak dan de soep helemaal vers.
“Het is getoetst door de reclamecode commissie hoor” antwoordde Honig desgevraagd. Allicht! Er wordt geen valse claim gedaan en er wordt niet gelogen. Over domme opmerkingen oordeelt de commissie niet. De consument wel, die ligt helemaal dubbel.

De allergenen
Mijn cursisten mogen straks afleiden welke 6 allergenen in deze soep verstopt zitten en niet duidelijk vermeld worden. Dit is een overtreding van het WEL. De NVWA handhaaft al tijden niet op naleving van deze etiketteringsregels lijkt wel. Wetgeving is iets dat wel uitgebreid in onze lessen behandeld wordt.

De hoeveelheid aanduiding
Dit product is niet volgens het e-teken afgevuld. Dit is een aanwijzing dat het een zeer klein product is of dat de fabrikant het kennelijk niet de moeite waard gevonden heeft om dit product aan te melden in de vergunningsaanvraag voor het e-teken. Of zou men het e-tekentje gewoon vergeten zijn? Scheelt toch 8 tot 10% gewicht. De cursisten kunnen meteen een ambtelijke steekproef op dit product loslaten om vast te stellen of onder het e-teken is afgevuld of niet. Goede oefening. Er zijn niet veel producten die volgens het netto gewicht principe worden verpakt. In de VS wordt dit nog volop gedaan, maar dat is ook een ontwikkelingsland bij uitstek.

Graag verhuur ik mijn moeder aan Honig. Zij weet als geen ander hoe goede bruine bonensoep gemaakt moet worden met maar een paar ingrediënten. Daar heeft zij 91 jaar ervaring mee.

De ingrediënten lijst
Bijna 30 stuks voor een simpele bruine bonensoep! Daar is lang over nagedacht. Komt niet vaak voor zo’n ‘geknutseld’ etiket te zien. Er worden maar liefst 15 aroma dragende kruiden en specerijen opschepperig opgesomd, (2 t/m 6, 13 t/m 16 en 22 t/m 27) terwijl twee soorten smaakversterkers toegevoegd worden en aroma’s. (zie 18) Als de kruiden en specerijen nog met aroma’s nog opgelapt moeten worden, geeft dit wel te denken over de kwaliteit ervan. De eiwitten in de magere melk maskeren ook veel aroma’s. Jammer dat dit toegevoegd wordt. Gewoon weglaten of als dit als drager voor iets gebruikt wordt, een andere kiezen. Veel beter is om bepaalde ingrediënten een technologische bewerking te laten ondergaan (het fruiten bijvoorbeeld) en zo natuurlijke aroma’s te laten ontstaan. Is goedkoper en beter naar mijn bescheiden idee.

De smaakversterkers
E621 is in tegenstelling wat veel consumenten beweren een onschuldige grondstof. Ook is dit door de EFSA uitvoerig bestudeerd. E635 vind ik een wat meer bedenkelijker stof. Het is een smaakpotentiator (Dinatriumribonucleotide ) die redelijk ter discussie staat. Dit zegt meneer Kamsteeg erover: Bij personen die gevoelig zijn, kan dit astma, oedeem, hyperactiviteit, veroorzaken en kan jicht versterken. Niet geschikt voor baby’s jonger dan drie maanden. Gewoon weglaten dit spul. Iedere discussie hierover vermijden. Op het internet woeden al genoeg onzinnige discussies over E nummers. Dit product kan met gemak E nummer vrij gemaakt worden, mits de technoloog weet wat hij aan het doen is.

Tweemaal olie en vetten gedeclareerd
Er zitten geen verontrustende hoeveelheden vet in deze soep. (0,6% in het bereide product.) Toch komt het tweemaal voor als geharde plantaardige oliën (12) en plantaardige vetten(21). Beter is om dit ingrediënt als één geheel te noemen. Het is mij niet helemaal duidelijk waarom er vetten en oliën toegevoegd moeten worden. Het kan alleen het droge poeder ranzig maken. Er zit geen anti oxidant bij de receptuur. Gewoon weglaten dus.

En de smaak van dit alles?
Gewoon verrukkelijk.
Als studiecasus bedoel ik dan.
Ik ben Honig erg dankbaar voor om zo’n hoeveelheid cursusmateriaal aan te leveren op één verpakking. Dat scheelt aanzienlijk in de kopieerkosten van mijn lesdictaat.

Geen reacties »
Gepubliceerd in: Kort actueel voedsel, Onze gezondheid, Warenwet humor, voedingsmiddelentechnologie

1147 Eindejaars wensingen

Gepubliceerd op 25 december 2011 door IJsbrand Velzeboer

Decembermaand is gewoon de luilekker maand die eigenlijk al ingeluid wordt met de Sinterklaasviering. U weet wel, het feest van die met een kazuifel getooide schijnheilige met baard die graag jonge kindertjes op schoot neemt en zich nadrukkelijk een ‘kindervriend’ laat noemen.

Nog nauwelijks bijgekomen van de pepernoten, speculaaspoppen en nep amandelspijs duiken wij vervolgens het copieuze kerstfeest in. De tafel wordt overladen met spijzen die zeer zelden gegeten worden en daarom vaak mislukken. Stress alom in de keukens.

Als klap op de vuurpijl volgt Oud en Nieuw, waarbij menigeen uitkijkt naar het verlossende twaalf uur signaal omdat de oliebollen en de matig smakende snobistische bubbeldrank iedereen onderhand de oren uitkomen.

Op nieuwjaarsdag meteen maar aan de verbouwing om de deuren in huis een halve meter breder te laten maken om een ongehinderde passage van de inwoners met knappende knopen mogelijk te maken. Onze medicijnmannen maken ook overuren om de jaarlijkse traditionele decembermaand stijging van cardiovasculaire rampen het hoofd te kunnen bieden.

Kerstboomverkopers en die van boomprullaria doen goede zaken in december. Gelukkig worden de dagen weer langer.

December is voor iedereen een dure maand
De detailhandel profiteert mateloos van deze crisisaankopen. De varkenslapjes worden opeens vervangen door een stuk tam wild. De prijzen van levensmiddelen verdubbelen omdat dan de kerstbonussen van het personeel doorberekend worden. Er wordt een hoeveelheid inkopen gedaan, alsof voor menigeen het laatste uur geslagen lijkt. Gelet op de kwaliteit van de inkopen zou het voor sommigen best wel zo kunnen zijn.

Dan de cadeaus die rondgepompt worden. Heerlijk, ik voel mij altijd een beter mens omdat ik mij troost met de spreuk: ‘Wie geeft wordt nooit arm.’

Ook werkgevers lijden een beetje in 2011. Kerst en Oud en Nieuw vallen grotendeels in de weekeinden maar er wordt toch twee weken feestelijk geklooid. De Nederlandse economie ligt gewoon twee weken op een prettige manier op z’n gat. Kost toch 4% omzet…

Veel bedrijven zijn op de meest vreemde tijden onbereikbaar, wegens een personeelsbijeenkomst of een of andere collectieve actie. Dan de volgende dag maar bellen of mailen om meteen een auto-reply te krijgen: “Wij wensen u prettige dagen, wij zijn er effe twee weken niet!” Lekker toch?

Groot is de kater als de kerstboom opgeruimd moet worden.
Hoppa, €35 in drie weken tijd bij het oud vuil
Die heb ik hoopvol op Marktplaats gezet.
“Boom van de eerste eigenaar, veel accessoires, schadevrij.”

Graag wens ik mijn lezers maar vooral lezeressen een fantastisch tijdverdrijf toe de komende twee weken.

Tot in 2012!

Geen reacties »
Gepubliceerd in: Kort actueel voedsel, Maatschappelijke onzin, Onze gezondheid

1146 De Nederlandse visserij draagt groene handboeien

Gepubliceerd op 18 december 2011 door IJsbrand Velzeboer

Als walschipper die niet veel verder naar buiten durft te varen dan VL-1 ton in de Waddenzee is de uitkomst van het meest recente visserijberaad een compleet raadsel.
Het persbericht van 17 december 2011 hieromtrent heeft veel weg van een verkapt arrestatiebevel voor de Nederlandse vissersvloot die ondertekend is door een blij kirrende staatssecretaris.

Onvoorstelbaar dat in Brussel het volgende besloten is:
· De vangstquotering voor haring veel en schol en kabeljauw ietsjes omhoog
· Aantal zeedagen voor milieuvriendelijke vissers meer omlaag dan de traditionele visserij

Vangstquotering verhogen zinvol?
Hier wordt een Nederlandse Noordzeevisser nauwelijks wijzer van. De haringvangst wordt door een handjevol, vaak buitenlandse schepen uitgevoerd en de prijzen van schol zijn momenteel niet om over naar huis te schrijven. Hoe meer aangevoerd wordt, hoe meer de prijzen onder druk komen. De haringhandelaren zien de haringprijzen in de winkel al zakken en daarmee hun vette winstmarges. Iemand blij maken met een dode mus noemen wij dit in gewoon Nederlands.

2011 is gekenmerkt door recordaanvoer van vis. Er is vis in overvloed op de Noordzee. De milieubaarden roepen dat dit komt door de milieumaatregelen. Dat de visserijsector zich volledig heeft aangepast, laat men gemakshalve maar buiten beschouwing.

2011 is gekenmerkt door recordaanvoer van vis. Er is vis in overvloed in de Noordzee. De milieubaarden roepen dat dit komt door de milieumaatregelen. Dat de visserijsector zich volledig heeft aangepast, laat men gemakshalve buiten beschouwing.

Ik blijf bij mijn mening dat de vangstquotering volstrekt ondoelmatig is. Het enige dat telt is de maaswijdte van het visnet en de daarmee samenhangende beperking van de discards (bijvangst). Een voldoende grote maaswijdte biedt de jonge vis overlevingskansen. Noordzeevis heeft al een leeftijd van minimaal twee jaar en is volwassen. In Vietnam wordt de vis maar 6 maanden oud. Maar dat is een héél ander verhaal.

Het idiote van de zeedagen
Dit is een regel waarbij een vissersboot een maximaal aantal dagen op zee mag zijn om zijn werk uit te oefenen. Dit om de visbestanden wat meer rust te geven. Voor veel schepen is het aantal dagen verschillend. Deze maatregel raakt in mijn ogen kant noch wal omdat dit een soort wettelijke vorm van werkeloosheid is. Het is te vergelijken met het opleggen van onbetaald verlof voor een bouwvakker om de werkeloosheid te bestrijden in die sector. Waanzin!

De extra beperking van het aantal zeedagen is niet te verklaren. Dit systeem wordt tegenwoordig geheel automatisch gecontroleerd door de handhavende ambtenaren met behulp van satelliet traceersystemen. Zodra een boot sneller vaart dan 3 mijl per uur gaat de visdag in. Het maakt verder niets uit of het schip motorpech heeft of 10 uur lang naar de visgronden aan het stomen is. Als het vrachtverkeer op de weg op dezelfde manier gecontroleerd zou worden, breekt er een revolutie uit.

Als je duurzaam vist word je gekort met de zeedagen
De twinriggers zijn vissers die met milieubesparende netten vissen en waarvan er vele zijn die het MSC certificaat hebben. Die moeten nu zelfs minder gaan werken! De groene handboeien voor de visser! Dit is te vergelijken met een maatregel om de wegenbelasting voor ‘milieuautos’ meer te verhogen dan voor normale auto’s. Ik vraag mij oprecht af of Staatssecretaris Bleker wel door heeft dat Brussel de visserijsector bij de neus aan het nemen is.

En waar blijft Het Productschap Vis?
Moeten die de belangen van de visserij niet beter behartigen? Of kijkt men alleen of het lidmaatschap voldaan is en bereidt men deze dagen de eigen kerstpakketten en de besloten copieuze maar vooral chique nieuwjaarsreceptie van 16 januari in Wassenaar voor?
Als men van mening is dat Boomkorren zo milieuvernietigend is, wat nog lang niet bewezen is, waarom worden die met 10% en de twinriggers met maar liefst 18% gekort in de zeedagen?

Officieel heet de zeedagenregeling ‘Inspanningsbeperking’. Whoehoehaha! En dat uit de mond van een ambtenaar. Wat is Nederland een heerlijk land!

Verzwakking van de concurrentiepositie van de Europese visserij
De diepvriescontainers met Aziatische prutvis komen het hele jaar door binnen. Van een afname van de incidenten over illegale genees- en bestrijdingsmiddelen lijkt geen sprake als ik de cijfers zie van de RASFF (Rapid Alert System for Food and Feed) over 2011.

Vietnam is de economische motor van de Wereld. Daar staan de pinautomaten netjes klaar op een pallet. Voor de economische boeven? Die zijn er niet.

In Azië kennen ze geen beperkende maatregelen. Aziaten weten wat economisch denken inhoudt:
· Maaswijdte beperking? We laten eetbare vis toch niet zomaar ontsnappen? Daar kom je volop vissers tegen die met een maaswijdte vergelijkbaar met die van panty’s aan het vissen zijn.
· Zeedagen beperking? Zijn de Europeanen wel goed bij hun hoofd?
· Minder discards? Die zijn toch ook eetbaar?
· Oneerlijke concurrentie door gebruikmaking van illegale certificaten?

Welnee, je kletst uit je nekharen Velzeprut!

1 reactie »
Gepubliceerd in: Maatschappelijke onzin, Pangasius dossier, Voedselschandalen

1145 Zo neemt Rob Geus de kijkers van het TV programma ‘de Smaakpolitie’ bij de neus!

Gepubliceerd op 11 december 2011 door IJsbrand Velzeboer

SBS6 heeft gelukkig in het najaar 2011 de uitzendingen hervat van het programma ‘De Smaakpolitie’. Ze hebben kennelijk geen vervanger gevonden voor de huidige presentator Rob Geus. Het castingbureau maakt overuren.

Ik begin graag met een gratis tip voor Rob:
De VWA gaat per 1 januari 2012 de ‘Nederlandse Voedsel en Waren Autoriteit heten’. Ik zou deze naam maar snel uit het hoofd proberen te leren, zodat de kijker medio 2013 deze recente informatie van jou te horen krijgt.

Rob noemt zich beëdigd keurmeester…
Dat vermeldt hij op zijn eigen site: ’Ik ben Rob Geus’. Waarom?
Keurmeester is een onbeschermde titel en wij weten wel onderhand dat hij meerdere keren tevergeefs gesolliciteerd heeft bij de nVWA in Zwijndrecht. Daar is hij terecht meermalen afgewezen. Hij noemt deze zwarte periode nu opeens een ‘stage bij de Keuringsdienst van Waren’. Kennis over wetgeving pakt hij gewoonweg niet, laat staan dat hij in leesbaar Nederlands een rechtsgeldig procesverbaal kan opmaken. Kansloos.
Zijn zelf geproclameerde titel van beëdigd keurmeester is kennelijk een tegemoetkoming aan een ernstig minderwaardigheidscomplex, aangevuld met compensatiegedrag met een ondertoon van hoogmoedswaan.

Door worstjes goed gaar te bakken worden alle bacteriën gedood. Of niet Rob?

Waarom beëdigd?
Rob is bang dat men hem niet gelooft? Beëdiging is noodzakelijk om je integriteit op een juridisch verantwoorde manier kracht bij te zetten. Integriteit, Rob Geus en SBS6 zijn een paar begrippen die niet bepaald bij elkaar passen.

De corruptie rond de ATP meter (De hygiëne meter)
Op een beurs in Rotterdam kwam ik Rob bij toeval en incognito tegen bij een stand van een bekende maar vooral integere instrumentenleverancier. Daar werd op een popie Jopie wijze verkondigd dat hij dit bedrijf wel eens zou gaan promoten. Daarvoor moest men wel gratis een ATP meetinstrument (€1.100) leveren met de daarbijbehorende meetstrips. Toch snel een extra jaarlijkse schadepost van €2.000. Groot was de verbazing van de standhouders toen de beëdigde keurjoker doodleuk een extra promotiebijdrage vroeg van om en nabij €20.000! Hoe corrupt kun je wezen Rob! Is het TV-sterrenvirus jou in de bol geschoten? Ga die dure meter maar bij 3M bietsen. Hun nutteloze vetzuur teststaafjes gebruik je al. Misschien tuinen die wel in jou ‘Kijk hoe beroemd ik ben’ truc.

Dit ruikt naar beëdigde corruptie. Rob hoe zuiver ben jij eigenlijk? Benader jij de restaurants ook op deze manier?

Nu worden de 23 co-sponsorschappen van zijn eigen restaurant ‘De Smaakpannenkoek’ mij ook meteen duidelijk. De sponsors hebben een zogenaamd ‘integer promotieplatform’ voorgeschoteld gekregen en zullen daarvoor waarschijnlijk dik moeten betalen.

Het laatste boek van Rob: ‘Hier word ik vrolijk van’, vermeldt ook wat medesponsors. Zo te zien zijn; Stichting Nederland Schoon (voorwoord), New Zealand (kleding), Van den Assem (schoenen), Kookpunt (fotoshoot), Whirlpool, Dudock en uiteraard SBS6 allemaal mede contribuanten. Rob de schraperd.

Ik zal het allemaal wel bij het verkeerde eind hebben. Hoe kun je zo slecht denken Velzeboef!

De nieuwe uitzendingen vanaf 31 oktober 2011, Soap 108
De Chinees in Vught was terecht een grote puinhoop. Gewoon aangifte doen.
Dan bij Delphi! Eerst weer de twee medewerkers in de keuken een hand geven en dan zelf de handen wassen. Basisfout voor de zoveelste keer. Het zwarte frituurmandje valt best wel mee, terecht dat de losse mandjes uit de keuken moeten. Dan de lunchroom, tijdens het gesprek wriemelt de kok aan zijn neus, terwijl hij aan het werk is. Dat zijn juist de kritische punten waar je iets over moet zeggen. Niet de koelkastrubbers, en afzuigroosters. Dan de temperatuurmeting in de filet americain. 8,3 graden valt wel mee hoor, is geen zware overtreding. En Rob, desinfecteer de thermometer voordat je het in het product van een restaurant prikt. Daar zijn alcoholdoekjes voor, dat doet de nVWA ook.

Rob loopt in een illegale witte jas rond.
Allereerst wordt de jas gewoon uit een vieze aktetas getoverd. Beter is om de jas in plastic verpakt uit de tas te halen en ter plaatse de zak te openen. TV is een en al show. Maak hier handig gebruik van Rob, al neem je een gebruikte plastic zak. De kijker ziet toch niets vanwege hun tranen in de ogen!

Een witte jas staat erg mooi. Rob doet sinds kort een paar knopen dicht maar laat steevast de kraag overeind. De jas die Rob draagt is al jaren niet meer te koop bij de betere Horeca groothandel. Er zitten overal zakken aan de buitenkant. Dit is al 15 jaar geleden afgeschaft in de hele voedingsmiddelenindustrie. Die bevatten geen zakken aan de buitenkant en hebben ook geen borstzakje. Deze worden tegenwoordig aan de binnenzijde genaaid om te voorkomen dat ‘zwerfaval’ vanuit de zak in het product kan komen. Een beetje jammer voor Rob die zo graag het goede voorbeeld wil geven. Rob, vertel jouw team dat zij gewoon de officiële HACCP jassen voor jou moeten aanschaffen. Leen desnoods wat jassen van Scienta Nova. Wij hebben jouw maat wel op voorraad. Dan kom je iets minder amateuristisch over. Dan wordt jouw 2-jarig contract met SBS6 na 2012 vast wel verlengd.

Even later sjouwt hij met een smerige afvalbak, stevig tegen de witte jas aangeklemd naar buiten, om meteen daarna weer verder te gaan met de zogenaamde inspectie.

De ‘Miep Kraak’ in het programma reutelt in onvervalst Rotterdams dat de vaatwasser met een mesje ontkalkt moet worden, want dan werkt hij veel beter. En over de afzuigroosters: “Doet dat nou elke week want dan is de achterkant ook lekker schoon”, voegt zij met trillende stem er professioneel aan toe. Whoehoehaha!

Deze vis was voortrefgfelijk klaar gemaakt. Als Rob hem klaargemaakt zou hebben, was alles in tact gebleven.

Deze vis was voortreffelijk klaar gemaakt. Als Rob hem klaargemaakt zou hebben, was alles in tact gebleven.

8 november 2011, Soap 109
Noem jij iets over het desinfecteren van jouw handen Rob? Begin eerst eens bij jezelf. Desinfectie is in een keukenomgeving juist ongewenst vanwege de desinfectiemiddelen die door haastig gewassen handen in het eten kunnen komen. Lees hiervoor column 1140. Het vuile daklicht met de zwarte Aspergillus Niger schimmels is wel een goed punt om op te merken. De schone borden stonden eronder. Net als bij de VARA studio catering trouwens. (Zie column 1133)

Dan de kansloze rubbers.
Als de vader van Rob vaker een rubber gebruikt zou hebben op het juiste moment, dan was Nederland een stuk relaxter geweest.

Geen reacties »
Gepubliceerd in: Horeca perikelen, Maatschappelijke onzin, Warenwet humor

1144 De gebroken letterknecht

Gepubliceerd op 3 december 2011 door IJsbrand Velzeboer

Begin december maakt bij mij allerlei prettige gevoelens los. Het een maand waarin wij met z’n allen bezig zijn met het spel van geven en nemen met het katholieke geloof dominant aanwezig op de achtergrond. Een verkleedde grijsaard met baard blijkt opeens zo goed paard te rijden, dat hij moeiteloos voor de hellingproef slaagt op een steil pannendak. Toch wel een knap staaltje van klantenbinding van deze bejaarde Bisschop die zich graag met enige nadruk een ‘kindervriend’ laat noemen. De decembermaand is bij uitstek de tijd waarbij je niet vreemd moet opkijken van onbekende pakjes die her en der in het huis rondgestrooid lijken te zijn. Soms komen ze ook per post.

Een enquête waarbij de respondent omgekocht wordt is nooit valide
Vorige week lag een mooi groot pakket op mijn bureau van mijn favoriete internetprovider. In de begeleidende brief werd ik uitbundig bedankt voor het invullen van hun eerste echte klanttevredenheidsonderzoek. De keus om hieraan mee te werken was immers snel gemaakt want ik was gewoon omgekocht. Er werd mij de mogelijkheid in het vooruitzicht gesteld om hiermee een I-Pad te winnen.

Iemand om een beoordeling te vragen en tegelijkertijd een vette beloning in het vooruitzicht stellen noemt men ook wel eens corruptie. Volgens de voedselveiligheidssystematiek zou een dergelijke onderzoeks- of meetmethode nooit te valideren zijn. Dat het tevredenheidsonderzoek invulformulier meermalen als spam in mijn mailbox terecht kwam hinderde mij niet. Integendeel. Hoe meer keren ik het onderzoek in kon vullen hoe meer kans was om deze tablet te winnen luidde mijn kansspeltheorie.

De gebroken letterknecht in de doos. Een Warenwettelijke giller! Wat is voedingsmiddelentechnologie toch een lekker vak! Op naar 2012.

‘Als blijk van waardering vind je bijgesloten een handgemaakt kwaliteitsproduct uit Rotterdam’, ging de brief verder. Hm, zou de Apple fabriek in Rotterdam staan dan? Zou best kunnen, mijn internetkennis is niet zo groot als dat van mijn internetprovider. ‘Lekker voor bij de koffie en thee of gewoon voor tijdens een verloren momentje’, besloot de brief. Op een computer werken is altijd een verloren moment mijmerde ik terwijl het postpakket in mijn handen bijna vlam vatte.

Apple is best wel een degelijk merk
Het A4 formaat van het pakket wond mij in hevige mate op. Eindelijk kan ik met de ‘internet hypo’s’ meedoen. Een echte Apple I-pod op mijn bureau en in mijn aktetas! Mijn staat van opwinding naderde het hoogtepunt bij het voorzichtig openen van het pakket. Dat het een zacht rammelend geluid maakte deerde mij niet. Apple is een degelijk merk en kan best wel tegen een stootje fantaseerde ik op foute wijze verder. Bij het openen van de doos sloeg mijn opwinding om in vertwijfeling. Niks Apple, niks tablet, alleen maar een chocolade letter die in stukjes zielig in een vensterdoosje zat opgesloten. Mijn internetbubbel spatte ruw uiteen. Een verloren doosje dat in het overbemeten postpakket de weg was kwijtgeraakt.

ICT en voedingsmiddelentechnologie gaat nooit samen
Nu mijn internetprovider zich met mijn vakgebied gaat bemoeien ben ik wel genoodzaakt het een en ander op de voedselveiligheidsrisico’s te beoordelen en een organoleptisch onderzoek uit te voeren. Diegene die etenswaar uitdeelt, valt volledig onder de bepalingen van de Warenwet en de talloze EU verordeningen. Er was geen enkele aanduiding op het doosje te vinden. Kennelijk is de verpakking bedoeld voor onmiddellijke verkoop en daar vallen postpakketten nadrukkelijk niet onder. De inhoud had ook uit zachte worteltjes kunnen bestaan. Het is dat het naar chocolade rook. Beetje jammer dat de chocolade slecht getempreerd was en daardoor erg breukgevoelig was geworden. De smaak was uitermate matig te noemen. Verdrietig bekeek ik wie dit lekkers gemaakt had: www.meesterbakkers.nl
De website bevatte meer informatie die bij mij eerder de indruk wekte met ‘Meesterprutsters’ te maken te hebben. Een grote Warenwettelijke overtreding.

Ik wil die gebroken letterknechten graag een beetje op weg helpen voor het seizoen 2012.
Dit is de minimuminformatie dat op het doosje moet staan:
Productaanduiding: ‘Chocoladeletter, eventueel aan toegevoegd melk- of pure chocolade’
Ingrediënten declaratie: Volgens KWID volgens het WEL (Warenwet besluit Etikettering Levensmiddelen)
Allergeneninformatie: Bevat ‘melkeiwitten, sporen van noten’ etc.
Gewichtsaanduiding: Het netto- of e- gewicht in grammen
Herkomst van het product, niet een centrale website
Het UTZ logo, of is deze letter met een restant feodale cacao gemaakt? (Wordt wel met trots op de site vermeld)

Wie zoet is krijgt….was de opbeurende tekst.
De nVWA krijgt ook een zoete tijd met de Meesterbakkers. Alle controleurs hebben een werkvakantie naar Spanje geboekt.

Geen reacties »
Gepubliceerd in: Anecdotes van ijsbrand, Kort actueel voedsel, Warenwet humor

1143 Heeft de Pangasius sector in Vietnam eindelijk alles op orde?

Gepubliceerd op 27 november 2011 door IJsbrand Velzeboer

In het visserijnieuws van 24 november 2011 besteedde men aandacht aan mijn lezing, ‘Het schandaal van de Aziatische Prutvis’ die ik op 17 november 2011 op de Visserijschool op Urk heb gehouden. Deze presentatie is een verslag van twee studiereizen die ik in 2009 en 2010 heb gemaakt naar Vietnam.

Alles lijkt OK in Vietnam
Terecht werd opgemerkt dat ik geen zware kritiek meer heb op deze sector. Dat is logisch eigenlijk. Mijn onderzoeksresultaten uit 2010 zijn al anderhalf jaar oud en daardoor sterk gedateerd. Je moet nooit eeuwig teren op resultaten behaald in het verleden. Er zijn veel nieuwe ontwikkelingen geweest in Vietnam en die heb ik niet kunnen toetsen. Daar kan ik niet over meepraten. Er zijn inmiddels hordes journalisten naar Vietnam geweest die onomstotelijk hebben kunnen vaststellen dat de Vietnamezen hun leven hebben gebeterd. Onze vakbladen hebben alles haarfijn en onafhankelijk kunnen rapporteren aan hun lezers. Intussen heeft de sector in Vietnam met succes de corruptie bestreden, en naar eigen zeggen met overtuiging de kweek helemaal in overeenstemming gebracht met de General Food Law. Er is sprake van een brede certificering voor Aqua Gap en ASC. De schilderij lijstjes hangen al gereed om de nieuwe certificaten een mooi plekje te geven. De pot met groene inkt staat al klaar naast de viswijzer. Er gebeuren toch best mooie dingen in Vietnam in 18 maanden tijd.

Een primeur op de Seafood beurs te Brussel 2011. Nog voor de middag waren de meeste Vietnamese Panga stands ontruimd. Ik had graag nog een paar willen spreken.

Een primeur op de Seafood beurs te Brussel 2011. Nog voor de middag waren op de laatste beursdag de meeste Vietnamese Panga stands ontruimd. Ik had graag nog een paar exportmanagers willen spreken.

De Vietnamezen zijn bijgeschoold in voedselveiligheid door onze Zuiderburen
De lokale voedsel en waren autoriteit van Vietnam, de NAFIQAD (National Agro Forestry Fisheries Quality Assurance Department) heeft in 2010 een interessant werkbezoek aan België gebracht waar men van het Federaal Agentschap voor Voedselveiligheid(FAVV) veel deskundige informatie heeft gekregen waarmee zij de Aziaten op een bijzonder hoog peil hebben bijgeschoold. In de bestuurloze tijd waar België sinds 27 april 2010 van profiteert, kunnen dergelijke zaken altijd zeer voortvarend worden aangepakt.

Dit was het volgende bericht te lezen in de nieuwsbrief van het FAVV van november 2010:

“Vietnam wil zich aan het FAVV inspireren”
Op 12 oktober 2010 bracht Diep Kinh Tan, vice-minister van landbouw en landelijke ontwikkeling in
Vietnam, een bezoek aan het Belgische FAVV. De Vietnamese delegatie was erg onder de indruk van onze aanpak van de veiligheid van de voedselketen. Dit bezoek vond plaats tijdens het Voedingssalon te Brussel waar Vietnam zijn visserijproducten promootte.
In een open discussie na de toespraken vroeg Diep Kinh Tan aan onze gedelegeerd bestuurder
welke steun het FAVV zou kunnen bieden bij de herstructurering die hij in Vietnam op het oog
had. Onze gedelegeerd bestuurder zei hem dat er samenwerking mogelijk was via de ontwikkelingsorganisaties, en dat onze experten algemeen erkend en veel gevraagd worden, zowel intern als door de Europese Commissie of andere landen.

Intussen zijn ongetwijfeld alle beloftes die over en weer gedaan zijn ingevuld en is de NAFIQAD een professionele, integere maar vooral deskundige voedsel en waren autoriteit geworden. Ik slaap een stuk beter de laatste tijd.

Opheffen van Productschappen een goed idee?
Sinds februari 2011 woedt deze discussie in de Haagse kringen. Ik ben sterk tegen opheffing. Hoe meer bestuurslagen in de sector hoe beter. De productschappen geven hun leden uiterst essentiële voorlichting op gebieden waar zij absoluut geen weet van hebben. Het Productschap Vis is efficiënt ingericht en wordt breed gedragen door de sector.
Mijn laatste twijfel over het nut van het Productschap Vis is nu definitief weggenomen door de recente Vietnamese actie door Agnes Leewis. Zij is de communicatietechnoloog van het Productschap Vis dat in Rijswijk zetelt. Die heeft alles gezien, heeft naar eigen zeggen in haar vakantie kosteloos veel Pangasius productiebedrijven bezocht en een grondig documentenonderzoek uitgevoerd om vervolgens namens het Productschap verslag uit te brengen. De wanden met certificaten heeft ze bestudeerd en op validiteit gecheckt. Zij heeft inmiddels een goede relatie met een Vietnamese exportmanager . Zo krijg je de echte waarheid boven water en leer je een vreemde taal het snelst. Zij heeft ongetwijfeld zeer aardige mensen ontmoet die haar van uiterst betrouwbare informatie hebben voorzien. Alles is dik in orde zegt zij. Ik geloof haar.

Zelfs de kop van een Pangasius ziet er lelijk uit.

Voedingsmiddelentechnologen zeuren en gooien met modder
Je moet ook geen voedingsmiddelentechnologen meenemen, die stellen alleen maar lastige vragen over traceerbaarheid, chemische analyses en de validiteit van de voedselveiligheidssystemen. Ik beloof de lezer. Ik zal nooit meer met Vietnamese modder gooien. Ik heb inmiddels andere minder ontwikkelde landen en visspecialiteiten in het vizier.

Ik heb net de redactie van ‘De Libelle’ gebeld en hun de tip gegeven dat zij ook een gratis studiereis naar Vietnam moeten regelen.

Geen reacties »
Gepubliceerd in: Maatschappelijke onzin, Pangasius dossier, Voedselschandalen

1142 Wij starten met een splinternieuwe Opleiding Voedingsmiddelentechnologie!

Gepubliceerd op 20 november 2011 door IJsbrand Velzeboer

In 2012 gaan wij aan de slag met onze eigen opleiding op het gebied van Voedingsmiddelen technologie met een sterk praktische inslag die de deelnemer opleidt tot:

Allround vakman/vrouw voedingsmiddelenindustrie

Zo luidt de titel die onze cursisten na afloop van 15 lesdagen van ons meekrijgen.
Zo’n twaalf jaar heb ik geluisterd naar wat de voedingsmiddelenindustrie belangrijk vindt over welke kennis aanwezig moet zijn bij hun medewerkers. De meeste werkgevers zijn door schade en schande achter gekomen dat de meeste productie- en voedselveiligheidsrampen veroorzaakt worden door gebrek aan kennis en kunde op de werkvloer. Recalls, geblokkeerd eindproduct en hoge faalkosten zijn hiervan mede een gevolg.

De cursist kan de geheimtaal van een microbiologisch analist goed volgen

De cursist kan na afloop van de opleiding de geheimtaal van een microbiologisch analist goed volgen

Omdat de lesstof goed aansluit op de eigen dagelijkse praktijk van de cursist kan hij de lesstof vanaf de eerste dag meteen in de praktijk gebruiken. Dat hoor ik maar al te vaak van de werkgevers. De cursist kan alles begrijpen wat er in zijn bedrijf plaatsvindt en op een zinnige manier erover meepraten. Van technische zaken tot aan waar de kwaliteitsdienst mee bezig is. Er wordt een lesstofniveau gehanteerd dat vergelijkbaar is met niveau 4. Voor sommige deelnemers is het mogelijk om hiervan naar boven of naar beneden af te wijken doordat wij aangepaste werkopdrachten meegeven en op een ander niveau getoetst wordt. Combinatieklassen zijn naar mijn idee altijd een verrijking voor de sfeer en bieden de cursist verschillende invalshoeken.
Meer informatie over de lesstof kunt u lezen door op de link te klikken: http://www.scientanova.com/diktaten/

Wat voor lesstof pompen wij in de cursist?
U leest het goed. Er is een grote hoeveelheid lesstof die in een paar (15) dagen opgenomen moet worden. Hier is eigenlijk een pomp voor nodig, die in blok 2 behandeld wordt overigens.

Blok 1 behandelt de samenstelling van de voedingsmiddelen in chemisch en natuurkundig opzicht
Er wordt afgesloten met microbiologie.

Blok 2 behandelt de talloze bewerkingen die voedingsmiddelen kunnen ondergaan. Hier wordt ook het e-teken behandeld, inclusief de wetgeving.

Blok 3 behandelt de talloze voedselveiligheidssystemen, de wetgeving en duurzaamheidsvraagstukken.

Blok 4 behandelt veel elementen die met gezondheid te maken hebben. Hier moet de cursist ook een eigen presentatie houden.

Hoe geven wij les?
Er kunnen zowel lessen gevolgd worden in ons kantoor te Raalte, op een locatie in Zwolle of in-company. In totaal worden alle lessen in 99 contacturen gegeven voornamelijk door mij maar ook met behulp van freelance vakdocenten die een bepaald lesonderdeel zullen geven.
Om deze hoeveelheid lesstof er zo makkelijk mogelijk in de cursist te krijgen hebben wij een paar unieke methodes ontwikkeld:

Geen losse dictaten maar één dik lesboek
Het boek ‘Voedsel’ van Frans de Jong is een uitgangspunt. Dit boek omvat maar liefst 590 pagina’s en staat boordevol informatie over onze voedingsmiddelen en de verwerking ervan. Er wordt ook veel chemie uitgelegd die wij voornamelijk in blok 1 behandelen. Het boek is geschreven op HBO niveau maar de stof kan gemakkelijk op een meer simpele manier gebracht worden.

Er wordt prakticum gegeven
Per dagdeel wordt een korte proef uitgevoerd die de lesstof van dat moment ook ondersteunt. Zo wordt het verschil tussen normaal- en gemodificeerd zetmeel gedemonstreerd door twee reageerbuisjes in een kokend waterbad te plaatsen en dan ziet de cursist zelf het verschil. Het vergt wel veel voorbereiding maar de proef kan ook binnen 5 minuten afgelopen zijn.

Gericht huiswerk
Na afloop van een lesdag krijgt de cursist een werkopdracht mee die de volgende les digitaal aangeleverd moet worden. Dit vergt per week een studiebelasting van zo’n 5 uur.

Het leren presenteren met een juiste grondhouding
In blok 4 wordt de cursist in de gelegenheid gesteld om een presentatie van maximaal 10 minuten te houden over een zelfgekozen onderwerp. Hier wordt scherp gelet naar de begrijpelijkheid van de inhoud en de manier van presenteren. Niet onbelangrijk als de cursist zijn goede prestaties aan zijn leidinggevende moet presenteren bij een salarisonderhandeling bijvoorbeeld.

Digitale toetsing
Aan het eind van ieder lesblok wordt er in de daaropvolgende week een digitale eindtoets afgenomen. De cursist bepaalt wanneer deze gemaakt wordt waarop wij de toets per mail toesturen en de antwoorden binnen 60 minuten weer teruggemaild willen zien. Het cijfer is een indicatie. Aan het eind van de opleiding wordt wel een centrale toets afgenomen om de integriteit te kunnen waarborgen.

De eindejaars excursie
Bij universiteiten is dit allang ingeburgerd. Wij maken er ook gebruik van om tijdens zo’n excursie de lesstof meteen in de praktijk toe te lichten. Veelal zal een mede cursist als gastheer op kunnen treden om zijn bijdrage te leveren aan een plezierige en leerzame afsluiting van de opleiding.

Tijdens de excursie wordt de theoretische lesstof goed in beeld gebracht door de docent.

Wat is het certificaat waard?
In principe niets. Het is niet eens een erkende opleiding. Aanvraag loopt wel maar dat kan nog jaren ministerieel zweet kosten. De verworven competenties (kennis en vaardigheden) worden wel vermeld en er wordt een duidelijke handtekening van mij onder geplaatst. Er zijn bedrijven die hier veel waarde aan hechten… De opleiding wordt wel geheel volgens ISO 22.000 uitgevoerd zodat de kwaliteit wel geborgd is.

Aanvullende lesstof wordt uitsluitend digitaal geleverd
Tijdens de lessen ontvangen de cursisten aanvullend digitaal lesmateriaal dat 100% in eigen beheer is ontwikkeld. Daarnaast worden de korte prakticumproeven gefilmd en ook toegevoegd aan het lesmateriaal. De gemaakte werkstukken, toetsen, presentaties en bordaantekeningen worden toegevoegd aan het lesmateriaal. De duidelijke digitale inhoudsopgave biedt als voordeel dat de cursist digitaal snel kan zoeken. Al deze gegevens worden samengevat op een eigen USB stick dat een aanvullend curriculum vormt van de lessen.

Huidige opleidingsstructuur in de voedingsmiddelenindustrie is voor verbetering vatbaar?
Op z’n zachtst gezegd kan vastgesteld worden dat er een paar verbetertrajecten ingezet kunnen worden. Voor de voedingsmiddelenindustrie is er maar een beperkt aanbod opleidingen voor de niveau’s 1 tot en met 4. Het HBO-onderwijs verzorgt de opleidingen op de hogere leerniveaus. Door de versnippering van de studierichtingen en de legendarische achterstand in de actualiteit van de lesstof in combinatie met een incongruente competentie van de leerkrachten wordt een HBO diploma Voedingsmiddelentechnologie nauwelijks voor vol aangezien. De pas afgestudeerde komt er in zijn eerste baan met een schok achter dat er iets bestaat als wetgeving, voedselveiligheidssystemen, nieuwe E nummers en moderne conserverings technologieën. Het diploma blijkt bijna evenveel waard dan het lijstje waar hij inzit.

Ook opleiders moeten met hun tijd meegaan.
De overheadprojector heeft plaats gemaakt voor de beamer en laptops zijn in alle huishoudens gemeen goed geworden. Alleen is de wijze van doceren is in de praktijk dezelfde gebleven als 30 jaar geleden. Er zijn wat vernieuwingspogingen gedaan door de opleiding opeens een ‘wurksjop’ te noemen of het een mooie Engelse fantasienaam aan te geven.
De moderne medewerker moet op een moderne manier de lesstof toegediend krijgen en dat gaat lang niet altijd vanzelf.

Wat is tegenwoordig belangrijk bij een moderne opleiding?
“Hoe meer je zweet in vredestijd, hoe minder je bloed in oorlog”, is een veelzeggende uitspraak geweest van W0-II generaal Patton. Vrij vertaald naar de opleidingen: Een degelijke opleiding schept kansen voor een glanzende carrière.

Nieuwsgierig geworden?
Proficiat!

Stuur ons een mail en wij sturen de laatste versie van de lesstofomschrijving toe.

1 reactie »
Gepubliceerd in: Kort actueel voedsel, voedingsmiddelentechnologie

1141 Dienstbaarheid van onze gemeenteambtenaren

Gepubliceerd op 13 november 2011 door IJsbrand Velzeboer

‘Heeft u een afspraak meneer?’ was de kordate opmerking van de receptionist van ons gemeentehuis. ‘Uh, ik kom alleen maar foto’s inleveren om mijn paspoort te laten verlengen mevrouw’. ’s-Middags moet u echt een afspraak maken hoor meneer!’ voegde zij er resoluut aan toe. ‘Het zou héél vervelend zijn als iemand met u bezig is terwijl onze baliemedewerker met een ander al een afspraak heeft.’ Wat vreemd, dacht ik, er was niemand te bekennen in de centrale balieruimte, het was kwart voor twee ‘Eh, u kunt wel om half vier even terugkomen, dat is er nog één plekje vrij’, besloot zij haar verhaal met de uitdrukkelijke ondertoon dat de gemeenteambtenaren niet voor de burgers zijn maar andersom.

Dit is een bordje dat op vele plaatsen in ons gemeentehuis boven de werkplekken hangt. Kan niet anders.

In mijn poging om het gemeentelijk ambtenarenapparaat tot iets meer dienstbaarheid te bewegen, heb ik samen met haar ter plaatste vastgesteld dat alle loketten leeg waren, er geen wachtenden waren en dat er vast wel een mogelijkheid zou zijn om mij even te helpen. Alsof ik een oneerbaar voorstel deed! ‘De tijden staan op uw formulier en op het scherm hier boven mij’. Ze wees streng naar het scherm boven de balie waar op dat moment veel gemeentelijke aanprijzingen in beeld sprongen. ‘Bovendien zijn onze medewerkers momenteel vast met andere geplande werkzaamheden bezig’.

Neerslachtig verliet ik het gemeentehuis, onderwijl een ambtenaar groetend die binnen net een kop koffie aan zijn mond bracht.

Onderweg naar huis kwam ik onze gemeentelijke parkeerwachter tegen die voldaan een blaadje omsloeg van zijn bonnenboekje. Laat onze gemeentehuisambtenaren eens een voorbeeld nemen aan deze ijverige schrijver! Bij hem hoef je geen afspraak te maken. Hij is altijd dienstbaar naar de burger toe.

Het is bij velen bekend dat voor de meeste gemeentelijke handelingen veel extra tijd uitgetrokken moet worden en dat het gemeentehuis hoog scoort voor wat betreft vergeefse bezoeken.

Zou de burgemeester dit ook opgevallen zijn en zich afgevraagd hebben of dit is wat hij wil? Vast wel. Ik lees goede berichten over deze man.

Wat is Raalte toch een heerlijke gemeente!

Geen reacties »
Gepubliceerd in: Maatschappelijke onzin