4 Een broodje Mc Bagger?

Een vluchtige blik in een gemiddeld fastfood restaurant doet mij het bange vermoeden rijzen dat wij met een gehaastheid eten alsof het ons laatste avondmaal is. Gelet op de samenstelling van dit moderne voedsel dan kan het voor sommigen best wel eens zo zijn.

U raadt het al. We gaan het nu over de fastfoodketens hebben. Bedrijven die hun personeel uitermate goed trainen in verkooptechnieken, de glimlach, snelheid van werken, efficiency, beleefdheid en hygiëne. De Keuringsdienst van Waren zal er niet veel te zoeken hebben, hun eigen kwaliteits handboeken zijn in vele gevallen strenger dan wat de wetgever voorschrijft. Het eten is er vaak nog smakelijk ook, wordt goed gepresenteerd, de kinderen worden met veel speeltjes verwend en alles ziet er uitermate verzorgd uit. Dat is toch prima zo? Wat is hier nu mis aan? Wat valt nou hierover nog te zeuren?

De genoemde feiten zijn zo’n beetje de enige positieve punten die te vinden zijn over dergelijke ketenbedrijven. Het eten dat daar geserveerd wordt is in de meeste gevallen voedingstechnisch gezien ronduit met bagger te vergelijken. Het is te vet, te zoet en vaak te zout. Allemaal sterk levensverkortende- en redelijk gezondheidsondermijnende aspecten van onze hedendaagse voeding. Hoe komt het zo dat dit eten, dat de naam eten niet verdient, zich tot zo’n wanstaltige product ontwikkeld heeft? Allereerst dient de consument aangesproken te worden.  Ja, U!  Wilt u niet gemakkelijk eten? De kinderen zijn gek op dit eten en worden er rustig van. Als de ouders na tafelen (voor zover je dit kunt noemen), vermaken de kinderen zich verder in de ballenbak. De drukte in het restaurant is ook een geruststellende gedachte. Als het zo slecht is wat er geserveerd wordt dan zullen toch niet zoveel mensen dezelfde fout maken?, denkt u met een gerust hart. Het is duidelijk dat bij dergelijke fastfoodketens vooral de patat de calorieteller op hol doet slaan. Een ruime portie patat van zeg maar 200 gram met 40ml fritessaus levert al ruim 2000 kJ energie op. Dit is bijna 25% van de gehele energiebehoefte die een mens per dag nodig heeft. Dan tel ik de cola en het ijsje er niet eens bij op. Wanneer wij al dit eten achter onze kiezen hebben dan hebben we de rampzalige combinatie zout, vetten (vaak verzadigd met een hoog gehalte aan trans vetzuren) en vrije suikers opgenomen. Dit veroorzaakt niet alleen een insuline piek in het bloed maar vooral een cholesterolpiek. Mensen die hiervoor gevoelig zijn lijden hier echt onder.

Wat valt ons nog meer op?

Wat dacht u van de geur in een dergelijk “restaurant”? Die is bijna altijd bouillon-achtig met een sterke ondertoon van ranzig vet. Het is mij onduidelijk of dit bewust wordt gedaan, maar het lijkt wel het handelsmerk van een fast-food-tent.

Als u de vergissing begaat om een hamburger-achtig iets te bestellen, vouw het broodje maar eens open en bekijk de inhoud eens goed. Het gemalen vlees is zo dun geplet dat u er bijna de krant doorheen kunt lezen. Het lijkt wel een vegetarisch gerecht!  De saus erover is vaak een relish. Dit wordt vaak van gesnipperde stukjes traditioneel verzuurde augurk gemaakt met wat kruiden toegevoegd. Helaas is er van het oorspronkelijke recept weinig over. De traditionele augurk die een natuurlijke melkzuurgisting heeft ondergaan is in het fabricageproces geheel ontdaan van het melkzuur en vitamines en in ruil daarvoor is er een stevige hoeveelheid suiker en aromastoffen toegevoegd. Het idee dat de fastfoodketen het beter kan doen dan Moeder Natuur heeft hier nadrukkelijk postgevat.

De samenstelling van het voedsel is dusdanig dat u reeds bij het verlaten van het restaurant niet alleen een lege portemonnee heeft maar ook een nog een lege maag. Dit wordt voornamelijk veroorzaakt door het hoge suikergehalte. Meer daarover kunt u in een latere column lezen.

Dan krijgen we het hoofdstukje milieu…

Hier maken de fastfood ketens noodgedwongen veel werk van. Dat is ook hard nodig want wanneer het eten in de meeneemverpakking gedaan wordt kijkt de klant altijd een beetje verbaasd alsof hij zegt; is dit allemaal voor mij? Heb ik dit allemaal besteld? Tjonge wat veel is dat! Echt zuinig gaat men niet om met het verpakkingsmateriaal. Bij nadere inspectie blijkt dat alles zeer ruimtelijk verpakt is en vaak vindt de klant de onjuiste bestelling in zijn zak op de koop toe. Over een kat in de zak kopen gesproken! Dat zou haast een gezonder alternatief zijn trouwens.

Dergelijke verspilling van verpakkingsmateriaal levert een risico van vervuiling op. Veel klanten gooien de verpakking uit de auto, wellicht uit frustratie over de geleverde diensten, en dat kan klachten uit de buurt opleveren. Dus de milieumaatregelen zijn gewoon een keiharde noodzaak anders raakt men zelf bedolven onder hun eigen rommel! Helaas zijn wij niet erg lovend over deze nieuwe voedingstrend, hier zal het laatste woord niet over gesproken zijn.

Een gezonder alternatief is misschien wadlopen, het lichaam krijgt veel beweging en het is altijd beter bagger aan de voeten te hebben dan in de maag!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *