704 De koelkast van een voedingsmiddelentechnoloog

Technologen zijn rasechte verzamelaars als het op eten aankomt. Een vage kennis van mij die in 1982 het diploma voedingsmiddelentechnologie behaalde is een hele aardige illustratie van deze technologische verzamelwoede.

In de winkel wordt de eerste nieuwsgierigheidprikkel bevredigd door het boodschappenwagentje vol te laden met van alles en nog wat.

Onweerstaanbaar zijn vooral producten voorzien van een gillend etiket met de kreten als:

Nieuw!

Verbeterd recept!

Nu nóg lekkerder!

Bevat DHA en weetikveel!

 

Als een roofkraai worden de glinsterende nepjuwelen met handenvol zo uit het schap de kar ingeladen. Bij de kassa aangekomen valt de rekening dan iets hoger uit dan verwacht.

Zucht, je moet maar dat er voor over hebben om het ingewikkelde vak van voedingsmiddelentechnologie bij te kunnen houden, of niet soms?

 

Thuisgekomen worden met het brilletje op het puntje van d’r neus de etiketten eens nauwkeurig bestudeerd en de verpakkingen uitbundig verfrommeld.

Literair-fysisch onderzoek heet dit.

Wanneer de verbazing enigszins verwerkt is dan worden de inmiddels ruimschoots opgewarmde zaken in de koelkast gedaan.

 

Bij het openen van de deur komt er direct een koude deken des bederfs naar buiten gewalst. Aangevend dat zo hier en daar de houdbaarheidstermijn overschreden is en de bederfbacteriën eindelijk hun kans schoon zien om het mineralisatieproces in gang te zetten. Gewoon één groot bewaarexperiment.

Naast deze uitbundige Sobel-achtige geuremissie zijn er een paar andere zaken die opvallen:

 

M De koelkast lijkt wel gekrompen! Dat rotding is nog voller dan vol. Ongetwijfeld het resultaat van eerdere winkelexpedities waarbij uiteraard óók interessante zaken verzameld zijn. Niet getreurd, er kan nog best een extra laag bovenop de spullen die het rooster in de koelkast al op een kritische manier doen doorbuigen

M Vergeelde groenten die door gebrek aan licht op een andere vorm van stofwisseling zijn overgaan en daarmee hun frisgroene kleur van het chlorofyl niet meer nodig hebben

M Fruit gaat tegenwoordig wel erg snel rotten! Wanneer worden die aardbeien eens met Triclosan behandeld?

M Kaas waarvan het niet meteen duidelijk is welk type schimmelkaas het is

M De opgestapelde yoghurtjes vallen spontaan om. Lastig hoor, al die bolle verpakkingen

M Vleeswaren die ooit een roze kleur hadden, zijn nu voorzien zijn van een grijzig glimmend laagje. De familie Leuconostoc heeft weer eens toegeslagen

M Twee flesjes aangebroken koffiemelk maar liefst. Allebei een gelig-bruine ingedikte rand in de hals. Nu weet ik waar die witte slierten in mijn koffie vandaan komen

M Kliekjes die nu geen kliek meer zijn en beter in de klieko thuishoren vanwege hun sterk verminderde voedingswaarde

M En, oh ja, achterin twee flesjes bier. Daar kan niet zoveel fout mee gaan. Hm, het wordt hoog tijd dat de brouwerij het filtratieproces optimaliseert. In het gesloten flesje dwarrelen slierten rond in de eens heldere vloeistof

M De feestelijke paté die inmiddels de kleur van de bosmos variant heeft aangenomen

M Het vriesvakje is in de permafrost modus gegaan. Deze zal eerst een paar dagen lang ontdooid moeten worden, voordat deze zijn laatste pakje spinazie prijsgeeft

 

Gelukkig stijgt koude lucht niet op, dus de koelkastbezoeker krijgt niet direct de volle laag in de neus. Later wordt de pregnante geur van het voedingsmiddelenmortuarium in de keuken duidelijk waarneembaar als zich een menging van warme en koude lucht heeft plaatsgevonden. Tijd genoeg om snel weg te rennen

 

Kortom een compilatie van bederfelijke impulsaankopen als gevolg van graai- en kraaigedrag met een technologische insteek. Allemaal interessante voedingsmiddelen die zich in een vergevorderd stadium van mineralisatie- en fysische verandertrajecten bevinden.

 

Dan die gezellige fruitvliegjes die opeens uit het niets lijken te komen. Geen nood, daar is de stofzuiger voor. Met een handige beweging wordt dit dierenrijkje naar de andere wereld gestuurd om in een mottige stofzak het feest in donker voort te zetten.

Nieuwsgierige en creatieve voedingsmiddelentechnologen zijn zeker niet stoffig!

 

Maar pas op als u uitgenodigd wordt om te komen eten.

Loop even de lijfrentepolissen na!

Eet u smakelijk!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *