808 Engeland en lekker eten? Deel 1

Dit zijn twee begrippen die beslist niet met elkaar door één deur kunnen.

Ik heb ooit een treffende spreuk gelezen over Europa:

 

Heaven is:

Where the lovers are Italian

Where the mechanics are German

Where the policemen are British

Where the cooks are French

 

Hell is:

Where the lovers are German

Where the mechanics are Italian

Where the policemen are French and

Where the cooks are British!

 

Nergens ter wereld vormt de keuken zo’n grote smaakramp als dat in Engeland het geval is. Ieder land kent zijn speciale nationale gerechten die soms erg smakelijk kunnen zijn. De Engelse nationale gerechten zijn een aaneenschakeling van voedingskundige rampen.

 

De Christmas pudding

Een met reuzel gevulde krententaart die na zeer lang bij hoge temperatuur verhit wordt zodat vreselijk veel suikers gemaillardeerd zijn tot minder gezond componenten. De pudding is ook gitzwart, mierzoet en kleddervet. Zaken die het humeur van iedere diëtist dramatisch snel kunnen verpesten. Hier kan Mw. S. Bakker niet tegenop laat staan dat zij een dergelijk loodzware pudding kan tillen met haar fragiele gestel.

 

Black Pudding

Dit is een typisch Iers ontbijtproduct. Het lijkt het meest op gebakken bloedworst. Dit is zo’n beetje een eufemisme voor vrijwillige actieve euthanasie en dat wel aan het begin van een dag! Stel je voor.

 

Haggis

Dit product kennen we ook in Nederland onder de naam ‘hangop’. Als je de samenstelling weet dan krijg je vanzelf ‘ophang’ neigingen. Het is gewoon een legaal gemaakte verzameling slachtafvallen gerecht dat vaak gezoet wordt met gewelde rozijnen of een ander lekkernij. Voedingstechnisch levert een dergelijk product wel voldoende calorieën maar dieettechnisch veroorzaakt een dergelijk achterlijk product een dramatische cholesterolpiek in het bloed vanwege de aanwezigheid van suikers, vetten en eiwitten in een gerecht.

Brrr!

 

Steak and Kidney pie

Dit is een uit bladerdeeg gemaakte soort afvaltobbe waarin allerlei slachtresten van varkens in meegebakken worden. De ‘pie’ wordt ook nog afgedekt door een dikke laag deeg om vooral de redelijk onsmakelijke inhoud prijs te kunnen geven. Eigenlijk moeten deze hartige taarten in een donkere kamer met een knijper op de neus gegeten worden. Vreselijk gewoon. Door zoveel varkensnieren bijeen in een taart te stoppen lijkt het meer een naar urine ruikende klonterige brij die naar binnen gewerkt moet worden.

 

Volgende week bespreken we het tweede deel van dit mooie dieet.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *