1305 Iglo met ‘gecertificeerde’ pangasius prutvis.

De tamtam over de ASC certificering van deze fantastische vissoort in nog geen week voorbij (Week 34 – 2012) en prompt tref ik een heerlijk pakje Pangasius van Iglo bij mijn favoriete supermarkt die nu Coop heet. Een dure supermarkt die haar hoofdkwartier in Velp heeft, zegt dat zij zonder winstoogmerk werkt en vooral allerlei hoogwaardige producten in de schappen hebben liggen die grotendeels die vanuit het scharrel distributiecentrum uit Beesd komen. Naast hun huismerk ‘Markant’ dat zeer hoogwaardig overkomt, voeren ze ook het merk Iglo dat sinds 28 augustus 2006 door Unilever aan het investeringsbedrijf Permira Funds is verkocht.
Voor een luttel bedrag van € 2,99 lag het pakje van 300 gram in mijn boodschappenwagentje. Zo’n € 10,00 per kilo, lang leve de korte termijn investeerders in de voedingsmiddelenindustrie! Deze vis wordt voor nog geen € 2,00/kg diepgevroren, ingeklaard en wel in Rotterdam afgeleverd. Het enige dat kapitein Iglo moet doen is het verpakken en vervoeren. Dat zijn tenminste winstmarges waar de aandeelhouders en directeuren van een investeringsbedrijf gelukkig van worden!

De eerste leugen druipt al van de verpakking. Sea fresh kan men beter vervangen door: 'Mud Fresh'. Een benaming die in Vietnam ook gebruikt wordt voor deze heerlijke vis.

De eerste leugen druipt al van de verpakking. Sea fresh kan men beter vervangen door: ‘Mud Fresh’. Een benaming die in Vietnam ook gebruikt wordt voor deze heerlijke vis.

De vijf leugens op het etiket
1.Gecertificeerde vis*. U leest het goed, er zit een piepklein sterretje achter deze kreet. Op de achterzijde van de verpakking vind ik ook weer een sterretje met ‘Komt van verantwoordelijk beheerde en extern gecontroleerde aquaculturen’. Geen certificaat dus. Dit certificaat lijkt wel bedrieglijk veel op het MSC certificaat overigens. Zie hiervoor de afbeelding. Deze vis is in zijn geheel niet gecertificeerd.

Vierkant, blauwe kleur. De gemiddelde consument krijgt de suggestie dat dit een officieel logo is van MSc of ASC. Dit logo is nog minder waard dan de drukinkt waarmee het gedrukt is.

Vierkant, blauwe kleur. De gemiddelde consument krijgt de suggestie dat dit een officieel logo is van MSc of ASC. Dit logo is nog minder waard dan de drukinkt waarmee het gedrukt is.

2.Puur vis zonder artificiële toevoegingen. Op de ingrediëntenlijst wordt alleen maar vermeld: Pangasius 93%, water. Zouden ze citroenzuur ook als natuurlijk gaan bestempelen? Fosfaten en soda ook? Dit gilt om nader onderzoek. Hier zullen wij op terug komen.
3.Sea Fresh. Whoehoehoehahaha! Pangasius heeft nooit de zee gezien kapitein Iglo! Pangasius vis is net zo onzeewaardig als de kapitein zelf. Lees hiervoor ook column: 1114. http://scientanova.tothem.nl/2011/04/10/1113-captain-iglo-besodepanga%E2%80%99d-de-consument/  Het is een zoetwater vis. Beter gezegd, een Mekong prutvis.
4.100% filet bralt een logo mij tegemoet, terwijl elders op het etiket staat dat dit geglaceerde vis betreft en een uitlekgewicht heeft van 93%. Dit is geen warenwettelijke overtreding want de drab die overblijft na het ontdooien van de filet is uiteraard 100% filet.
5.Iglo forever food: ‘Werken aan een duurzame toekomst. Bij Iglo geven wij evenveel om komende generaties als om u en uw familie vandaag. Dat is waarom wij alleen aanbieden, die van verantwoordelijk beheerde en extern gecontroleerde aquaculturen komen.’ De aquacultuur is beslist niet duurzaam. Hier citeer ik een beroemde Wageniningse professor die in aquacultuur gespecialiseerd is. Iglo vertrouwt terecht de Vietnamese VWA (NAFIQAD) niet. Ben toch benieuwd naar de integriteit van de externe controles waar de kapitein over opschept.

Een paar leugens op een rijtje gezet: 1.Er zit geen smaak aan een pangasiusvis. Daarom is hij zo populair bij visleken. 2.De Vietnamese aquacultuur is verre van natuurlijk. Het gebruik van antibiotica en pesticiden getuigen daarvan. 3.Iedere restaurant kok weet dat deze vis beslist geen kwaliteit is. Zelfs importeurs klagen over de sterk wisselende kwaliteiten die in één zeecontainer voor kunnen komen. 4.Verantwoorde vis. Dit geldt alleen voor de investeerders en importeurs. Het is zeker financieel verantwoord.

Een paar leugens op een rijtje gezet: 1.Er zit geen smaak aan een pangasiusvis. Daarom is hij zo populair bij visleken. 2.De Vietnamese aquacultuur is verre van natuurlijk. Het gebruik van antibiotica en pesticiden getuigen daarvan. 3.Iedere restaurant kok weet dat deze vis beslist geen kwaliteit is. Zelfs importeurs klagen over de sterk wisselende kwaliteiten die in één zeecontainer voor kunnen komen. 4.Verantwoorde vis. Dit geldt alleen voor de investeerders en importeurs. Het is zeker financieel verantwoord.

Wat vermeldt het etiket nog meer?Er worden twee afzender adressen vermeld (Een Belgische en Nederlandse) terwijl de EU producenten code Duits is. De consument mag lekker raden waar deze delicatesse vandaan komt.
· NV Iglo Belgium SA, Humaniteitslaan 235, 1620 Drogenbos.
· Iglo Nederland Marksingel 2F, 4811 NV Breda.0800-2354456 www.iglo.nl
Op de site kunnen wij de traceerbaarheidscode invullen: Dan komt de bezoeker uit in de Mekong Delta. ZZZzzz.  Als je echt aan traceerbaarheid doet, moet je het VN nummer van de Vietnamese leverancier vermelden. Maar als je wat te verbergen hebt, of je koopt her en der wat in, wordt dit een lastige opgave. 100% Pangasius filets (Pangasius Hypophtalmus), gekweekt in Vietnam, met ijs geglaceerd.
Producentencode: DE NI 10670 EC.Dit is het bedrijf ‘Best Harvest’ GmbH, Cuxhavener str. 36, 217 Otterndorf.

Het certificaatcircus van Best Harvest.
Voedselveiligheidscertificaten vormen voor de consument de laatste strohalm om de geloofwaardigheid van een producent te kunnen checken.Voor de authoriteiten een houvast om boeterapporten uit te kunnen schrijven.

In Vietnam weten ze wat certificaten zijn. Ze hebben ze allemaal en wel met het hoogste niveau. Daar kunnen wij prutsers in Europa best wat van leren. Of ik twijfel aan de integriteit? Zou eerlijk gezegd niet durven. Ik ben er zo’n lange tijd niet geweest en de damesbladen hebben mij verteld dat alles piekfijn in orde is. Zij kunnen het weten, zij zijn zelf geheel op kosten van een Nederlandse importeur daar geweest.

De volgende voedsel(veiligheids)certificaten hangen volgens de website anno 1 februari 2013 daar aan de muur:
· IFS 5 , geldig tot 31.10.2013;
· Bio certificaat, nummer Pöl-1188/2011) geldig tot 30.11.2012;
· MSC certificaat, geldig tot 22.09.2013
· EU vergunning NI 10670 vanaf 26.01.2010
Beetje jammer dat men een verlopen biocertificaat op de site vermeldt. In feite geven zij toe de regels niet helemaal serieus te nemen.

Voedingswaarde per 100g 85kcal
Eiwit 16g
Koolhydraten 0g
Waarvan suikers 0g
Vet 2,1g
Waarvan verzadigd 1g
Voedingsvezels 0g
Natrium 0,01g
Hier is op zich niet mis mee, hoewel dit niet overeenkomt met onze analyses die wij op deze vissoort hebben uitgevoerd.

Ik moet niet met modder gooien.

Velzequatsch!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *