1311 Werkt de voedingsmiddelen industrie wel hygiënisch genoeg?

Ons lichaam levert constant een gevecht met ongewenste indringers zoals bacteriën, slecht voedsel en milieuvervuiling. De successen van dit dagelijkse gevecht noemen wij ook wel weerstand van ons lichaam. Wij moeten schoner werken en alle bacteriën tot de laatste man uit onze voedingsmiddelen knuppelen, luidt de algemene misvatting. “Wij hebben geen weerstand meer”, roepen de damesbladen ons in koor na.

In de voedingsmiddelenindustrie is dit nog een niet wettelijk voorgeschreven luxe. Bij ons op kantoor wel.

In de voedingsmiddelenindustrie is dit nog een niet wettelijk voorgeschreven luxe. Bij ons op kantoor wel.

Wordt onze weerstand verminderd?
Naar mijn mening wordt die alleen maar lui gemaakt. Door de kiemdruk in ons leef- en eetmilieu steeds te verlagen, vermindert de conditie van het lichaam om oorlog te voeren tegen deze besmettingen. Het lichaam herkent wel alle gevaren nog maar heeft doodeenvoudig te weinig conditie. Bij de Amerikanen is een vakantie naar Mexico vaak een spannend avontuur dat regelmatig ervoor zorgt dat men een week op het toilet bivakkeert. Men noemt dit ook wel de ‘Wraak van Montezuma’ De gemiddelde Amerikaan zorgt ervoor dat hij zo weinig mogelijk bacteriën binnenkrijgt en als hij in het gezellige restaurant op vakantie gaat eten, dan is de kiemdruk voor onze kasplantjes eventjes te hoog.

Kan het lichaam wel tegen vervuiling?
Jazeker! Het is in meerdere studies bewezen dat het menselijk lichaam weliswaar langzaam, pesticiden kan afbreken en zware metalen kan afvoeren.  Wij beschikken over een zekere dosis zelfreinigend vermogen, mits de dosering van de gifstoffen binnen bepaalde grenzen blijft.

Een apart probleem blijft het antibioticum verhaal.
In de veevoedersector praat men over voederbespaarders. Humor gewoon. Als een biggetje niet ziek wordt door de plotselinge overgang van zeugenmelk naar vast voedsel, dan groeit het ook sneller. Tot voor kort werden er massieve hoeveelheden antibiotica preventief in deze voeders verwerkt om het vleesproductierendement maar in stand te kunnen houden.

Werkt de voedingsmiddelenindustrie schoon?
Mwah. In vergelijking met 100 jaar geleden is dat zeker het geval. We moeten micro organismen, dit is het deftige woord voor allerlei soorten bacteriën, om twee redenen buiten de deur houden:
1. Omdat zij doodeenvoudig het product kunnen besmetten en het daardoor minder lang houdbaar kunnen laten maken. Als ik veel schimmels en gisten in een vers gesneden fruithapje meeverpak, dan is dat vragen om problemen. Na een paar dagen zullen er al lekkere dampen uit het bakje omhoog stijgen.
2. De tweede reden is dat bacteriën tijdens hun groei ook veel gifstoffen kunnen produceren. Alcohol bijvoorbeeld is een gifstof die wij bijna allemaal kennen. Als wij producten iets te lang bewaren voordat het verwerkt wordt, dan kan het gistingsproces snel op gang komen, mits de omstandigheden juist zijn. Een sapfabriek zal hier vooral op moeten opletten, anders wordt het een wijnmakerij. Een conservenfabriek die alles steriliseert moet ook rekening houden met de groei van de bacteriën voordat ze doodgemaakt zijn. Sommige gifstoffen kunnen goed tegen hitte. De gifproducerende bacterie is wel doodgemaakt maar de gifstoffen blijven in tact. Een berucht voorbeeld is het gif dat door een bacterie Staphyluscoccus Aureus geproduceerd wordt. Dit toxine blijft actief, zelfs als ik de rijst lekker doorbak.

Deze kroegbaas snapt het! Koper is sterk bacteriocide en zal ervoor zorgen dat er weinig besmetting tussen zijn klanten onderling plaats zal vinden. Zo houdt hij zijn zaak vol.

Deze kroegbaas snapt het! Koper is sterk bacteriocide en zal ervoor zorgen dat er weinig besmetting tussen zijn klanten onderling plaats zal vinden. Zo houdt hij zijn zaak vol.

Moeten wij steeds sterieler werken?
In zekere zin wel ja, hoor ik de technoloog al roepen terwijl hij de zwarte randen onder zijn nagels wegpeutert.  Het is gemakkelijk te meten of een bedrijf schoon heeft gewerkt, ook al glimt het verpakkingsmateriaal nog zo. Ons afweersysteem is dermate lui geworden dat wij er eerder last van krijgen als er veel bacteriën via ons eten het lichaam binnenkomen. Veel bedrijven hebben een extra schone afdeling waar veel met open product gewerkt wordt. Zo’n ruimte noemt men dan ook een high care ruimte. Het maakt namelijk vreselijk veel uit of een pakje vleeswaren in een bacterievrije ruimte ingepakt worden dan in een schuur waar landbouwwerktuigen liggen opgeslagen.

De hygiëne rampen in onze eigen voedingsmiddelenindustrie
Het komt helaas heel vaak voor dat bedrijven de meest vreselijke fouten maken bij hun hygiëne beleid rond hun high care ruimtes. Wij kunnen wel mopperen op onze buitenlandse concurrenten, maar het is zekerbelangrijk de binnenlandse zaken zelf op orde te hebben. Er is discipline nodig om schoon te kunnen werken. Ik zet een reeks hygiëneblunders voor u op een rijtje. Dan weet u waar aan gewerkt kan worden.

Het fonteintje naast de WC pot ontbreekt vaak, terwijl thuis die wel aanwezig is. Er is geen mens die met de broek op de knieën naar buiten schuifelt om de handen te desinfecteren als er een ongelukje heeft plaatsgevonden met het toiletpapier. Toilet- en wasruimte hygiëne staat met stip bovenaan de hygiëne rampenlijst.

Personeels screening op pathogenen en schimmels. Dit wordt vaak over het hoofd gezien. In de farmaceutische industrie is het allang ingeburgerd dat het personeel, diarree moet melden en ieder jaar een feces onderzoek moet laten ondergaan. Ook moet er op gelet worden of men geen eczeem heeft. Dit is een schimmel aandoening.

Gebruik van een mobiele telefoon. Zelfs in high care ruimtes worden die dingen veel gebruikt. Ook de bedrijfstelefoons worden niet regelmatig gedecontamineerd, zoals bij de witte bedrijfskleding wel het geval is. Gelukkig komen er steeds meer toetsloze telefoons op de markt die goede ontsmetting mogelijk maken.

Het komt zelfs voor dat een dergelijke vliegen electrocuteer apparaat in een high care afdeling geplaatst wordt. Humor. De half gecremeerde onderdelen van een vlieg worden zo effectief door de ruimte verspreid.

Het komt zelfs voor dat een dergelijke vliegen electrocuteer apparaat in een high care afdeling geplaatst wordt. Humor. De half gecremeerde onderdelen van een vlieg worden zo effectief door de ruimte verspreid.

Elkaars werkschoenen aantrekken. Het komt daadwerkelijk nog voor dat bedrijven gebruik maken van een grote verzameling witte werkschoenen waar het personeel uit kan kiezen. De schoenen worden niet bewaakt. Dit biedt voetschimmels vrij spel welig te tieren.
Harde petten worden niet dagelijks gereinigd. In sommige bedrijven zijn ze nog te vinden. Prima. Nergens in de wet staat dat deze niet gebruikt mogen worden. Als wij bij een inspectie vragen wanneer de pet voor het laatst gewassen is, blijft het pijnlijk stil.

Geen handdoeken meer gebruiken maar een luchtdroger. Warm water en zeep en (papieren) handdoeken zijn drie succesfactoren voor een goede handhygiëne. Bedrijven die een handendroogblaas apparaat gebruiken staan onderin de hygiëne ladder. Het is een goedbedoelde poging om tijd en kosten te besparen met handenwassen maar er is geen enkele voordeel mee te behalen.

Er zijn drie speerpunten te noemen voor een effectief hygiënebeleid in een bedrijf dat voedingsmiddelen produceert:
1. Personeels monitoring uitvoeren met verifieerbare meetresultaten.
2. Regelmatige wisseling van bacteriocide middelen bij desinfectie. Dit vermindert bacterie resistentie in de productieomgeving.
3. Regelmatige microbiologische lijncontroles op proces en personeel laten uitvoeren en die naast het processchema houden. Hieruit volgen vaak verbeterpunten.

Intussen hang ik mijn lijfspreuk boven het bed:
The beating will continue, untill morale improves.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *