1330 Het parfum thee syndroom

“Wilt u een kopje thee meneer?” Vroeg de ober slijmerig. “Ja graag.” Klonk het voor de hand liggende antwoord.

Korte tijd later komt de knipmessende ober met een grote kist dat zo te zien van een dure houtsoort gemaakt is. “Ik wil maar één kopje thee” ober, sputter ik terwijl de kist met een groots gebaar geopend wordt om de inhoud, zijnde gelijk aan de kroonjuwelen aan mij tentoon te spreiden.

Dit is de nieuwe theedispenser van PickWick. Een drama van formaat. Helemaal rechts onderaan zit iets wat op thee lijkt. Groene thee deze keer.

Dit is de nieuwe theedispenser van PickWick. Een drama van formaat. Helemaal rechts onderaan zit iets wat op thee lijkt. Groene thee deze keer.

Grabbelend tussen de theezakjes realiseer ik mij dat het een paar leermomenten zijn over mijn achterlijke kennis over thee. Van aardbei tot appel van rooibos tot klooibos mompel ik in mijzelf terwijl mijn kopje heet water allang tot een kritische temperatuur is afgekoeld zodat theezetten weinig zin meer heeft. “Ober, ik zoek hele gewone thee. Die kan ik zo snel niet vinden. Ik vind die ‘breek vast’ thee wel lekker.” De ober stak zijn neus nog meer in de hoogte en stak zijn vinger uit naar de kist van Pandora. Vervolgens haalde hij met een handige beweging een verfommeld zakje dat ergens onderin de kist op mij lag te wachten. “U bedoelt vast deze ‘ochtendgloren thee meneer?”. De kist bevatte wel 24 soorten thee waarvan er welgeteld één soort ongeparfumeerd bleek te zijn. Ochtendgloren, wat moet ik daarmee? Na enig heen en weer onderhandelen kwam de ober terug uit de keuken met een ruime keus ongeparfumeerde thee. Ceylon melange en pickwick breakfast. Beide soorten niet erg om over naar huis te schrijven maar beter dan het geurpakhuis waar de moderne theedrinker het maar mee moet doen.

Aromathee is zeker niet nieuw. De Engelsen wisten eeuwen geleden al hoe je als geen ander hoe ze de oude oogst moest wegwerken. Er ging bergamot olie bij en het kreeg een chique benaming. Earl Grey! Vrij vertaald de grijze graaf. Tegenwoordig gaat er naar alle waarschijnlijkheid Argentijnse thee in en laat de fijne Indiase en Keniaanse theesoorten voor wat ze zijn.

Een betere beschrijving van de oorspronkelijke thee is er bijna niet. Je moet er wel bergamot aan toevoegen anders smaakt het net als een rol keukenpapier dat lang op een nat aanrecht heeft gelegen.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *