1717 NVWA Politieke discussies, verbetertrajecten en oorzaakanalyses

Komende donderdag op 24 augustus 2017 komen onze politici haastig een week eerder terug van hun 8 weekse zomervakantie om het disfunctioneren van onze NVWA te bespreken inzake de fipronil affaire. Het zal een smeuïg debat worden omdat op veel hoofden van onze politici een heel dik pak boter rust. Zij zijn de budgetprutsers die er bij de NVWA  voor gezorgd hebben dat de processen bij de NVWA niet helemaal verlopen zoals gepland. Overigens stel ik bij mijzelf de vraag of het in deze tijd verantwoord is om 8 weken lang ons land politiek op slot te gooien. Het wordt hoog tijd dat het pluche (cq. blauw leer)  vervangen worden door houten kerkbanken. Dan blijven onze politici tenminste wakker. Onze klerikalen weten als geen ander dat dit werkt om de congregatie wakker te houden.

Het wordt hoog tijd dat de politiek het lef heeft om de rotte kern van hun eigen politieke wanbeleid te identificeren en deze voorgoed weg te halen. Daar is een groot mes voor nodig

Oppositievoeren is makkelijker dan regeren
Als je kritiek levert, dan hoort er altijd een verbetervoorstel bij. Dat leggen wij haarfijn uit in hoofdstuk 4 van onze QESH/KAM manager food industry opleiding uit dat op 7 september van start gaat. Iedere kwaliteitsmanager weet dat er na een incident van welke aard dan ook een oorzaakanalyse moet plaatsvinden, gevolgd door een verbeterplan met een terugkoppeling op de effectiviteit van de genomen acties.

Organisatiestructuur van de Dienst
Zoals Hans Bleeker treffend uitlegde in een recent interview in ‘Een Vandaag’ dat de NVWA bestierd wordt door managers. Het lijken wel allemaal academici die de macht daar hebben overgenomen terwijl het werkvolk, de MBO-ers en HBO-ers nauwelijks enige status gegund wordt. Met ‘Nijenrodiaanse’ slimmigheden tracht men in fraaie volzinnen te verbloemen dat het eigenlijk aan praktijkkennis ontbreekt om op straat het echte werk te kunnen uitvoeren. Het aan- en aftreden van Inspecteur Generaals is duidelijk een slecht teken. Ik vergelijk het altijd met een bijenvolk dat sterk afhankelijk is van de invloed van een koningin (de moer). Als die gammel is dan valt gewoon het volk (20.000 bijen!) uiteen en is de productie van honing te verwaarlozen. Een mogelijke oplossing is om eens daadwerkelijk te starten met de reorganisatie van de Dienst door een professionele externe partij en weer vier werkdomeinen te creëren:

  1. NVWA
  2. AID
  3. Plantenziektekundige dienst
  4. Vee en vleeskeuring

Prioritering van werkzaamheden
De NVWA organisatie is te kostbaar om zich bezig te houden met ‘non food’ veiligheidsonderzoek op wipkippen en kerstverlichting. Vanaf 1 januari 2017 zijn er tot nu toe zijn er maar liefst 33 terugroepacties door de NVWA gepubliceerd. Hiervan is slechts 30% steekhoudend. De mooiste blunder is die terugroepactie van 15 augustus waarin gemeld wordt dat het woord ‘peanuts’verkeerd vertaald was naar noten. Whoehoehaha! Het moet vertaald worden naar aardnoten en de andere noten zoals cashew- en walnoten zijn schaalvruchten. De oplossing is: De NVWA tak uitsluitend bezig te laten zijn met de kerngebieden van voedselveiligheid. De vreemde eend in de bijt zoals het ‘non food’ team in Zwijndrecht onderbrengen bij het TNO, KEMA of iets dergelijks.

Politieke leiding
Momenteel vanuit EZ en VWS. Twee kapiteins op één schip. Dit heeft nooit gewerkt. Onze verantwoordelijke politici komen niet veel verder dan het soms warrig voorlezen van de teksten die door de hoofdambtenaren van hun ministeries gedicteerd worden. Van enige basis competenties op het gebied van voedselveiligheid is bij onze politici nauwelijks sprake. De oplossing: Een nieuw Ministerie van Voedselvoorziening in het leven roepen met aan het roer een ijzervreter op het gebied van ons voedsel met bewezen competenties. Pas dan geeft de politiek een signaal af aan haar onderdanen dat men voedselveiligheid serieus neemt. Al het overige wat in het debat gezegd gaat worden is flut.

Competentievraagstuk
De Dienst lijkt, net als de consument, steeds verder van ons dagelijks voedsel af te staan. Het echte werkvolk heeft over het algemeen niet veel kennis als het aankomt op grondstoffen, additieven, sjoemeltrucjes en fabricageprocessen. De kennis op het gebied van wetgeving is vrijwel volmaakt. Dat soms de interne opleidingen bij de NVWA wel erg laat gegeven worden mag de pret niet drukken. Zie column 1508: http://www.scientanova.com/2015/04/06/1508-de-nvwa-wordt-nog-tandelozer-en-slapper-in-haar-optreden-tegen-voedselfraude/

Hier wordt het voorbeeld aangehaald dat toen de EU1169/2011 verordening in 2011 was aangenomen, in 2014 ingevoerd, de eerste interne opleidingen pas in 2015 plaatsvonden. Er worden veel opleidingen intern verzorgd zonder dat er kennis van buiten af in kan vloeien lijkt wel. Didactisch navelstaren noem ik dat.
Ook op de website van de Dienst zijn talrijke spelfouten te lezen in de categorie d en dt’s. De oplossing is om niet alleen Nederlandse les aan te bieden bij sommige medewerkers maar de controleurs food praktijkopleidingen te laten volgen die op de vrije markt te krijgen zijn. De gevestigde HBO opleidingen houden hun eigen lesstof niet altijd goed bij. Docenten worden veel geplaagd door chronische luiheid. Ook weer een gevolg van de politieke druk op ons onderwijssysteem. Ik weet wel een paar goede praktijkopleidingen. Begin september beginnen die weer…

De NVWA heeft baat bij een meer solide basis dan wat de politiek haar nu biedt

Arbeidsvreugde
Die lijkt bij de Dienst ver te zoeken. Velen kunnen met mij beamen dat de spirit er bij veel medewerkers eruit is. Er wordt nauwelijks meer gelachen. Niets werkt méér motiverend wanneer de medewerkers met plezier naar hun werk gaan en dit ook als een plezier ervaren. De voortdurende kritiek op de Dienst werkt dan ook sterk demotiverend. Men krijgt het gevoel dat niets goed gedaan wordt. De politiek doet er verstandig aan om komende donderdag zich vooral bezig te houden met de vragen hoe het beter kan en niet in te gaan hakken op de gemaakte fouten.
Humor schept evenwicht luidt een Urker gezegde (Jaap Bakker). Het klinkt vreemd maar ‘job satisfaction’ is een essentieel onderdeel van een gezonde managementcultuur en verhoging van de prestaties. De oplossing is om het hoofdstuk 21 ‘Managementvaardigheden’ uit ons QESH/KAM manager food industry opleiding te lezen. Dat dit al langer bekend is blijkt wel.

Choose a job you love and you never have to work another day in your life
(Confusius)

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *